Η Ιατρική Ανεπάρκεια και πως δεν θα πέσουμε στα νύχια της του Ιωάννη Γ. Μπέλλου

Το βιβλίο πραγματεύεται το θέμα της καλής Φυσικής κατάστασης και Υγείας, πού είναι αρμοδιότητα και καθήκον καθενός και όχι αρμοδιότητα των Γιατρών. Το αντικείμενο των Γιατρών δεν είναι η Υγεία αλλά η Ασθένεια !!
Πέραν των γνωστών παραμέτρων, πού συμβάλλουν στην απόκτηση και διατήρηση της καλής Φυσικής κατάστασης και Υγείας, όπως ο ήλιος, αέρας, το νερό και το φαγητό και που εξετάζονται και από αλλιώτικες και μη κατεστημένες οπτικές γωνίες, εξετάζονται, διεξοδικά και άλλες, πού παίζουν σημαντικότατο ρόλο. Τέτοιες είναι η Κίνηση, η Σκέψη, ο διά βίου Αθλητισμός, η καλή Ψυχολογία και αρκετές άλλες.
Στο βιβλίο θα βρείτε πολλές πικρές αλήθειες για τις Τράπεζες, τα Χρηματιστήρια, τους Πολιτικούς, την Παγκοσμιοποίηση, την Παιδεία και πολλούς άλλους παράγοντες, πού με τις δραστηριότητες τους μας συντρίβουν τον ακρογωνιαίο λίθο της καλής Ψυχολογίας, πού είναι, ίσως, το βασικότερο στοιχείο για την καλή Φυσική κατάσταση και Υγεία. Θα βρείτε, επίσης και τρόπους αντίδρασης, ώστε η ζημιά να μεταβληθεί σε... κέρδος.
Θα δείτε, επί τέλους, τί είναι ο Αθλητισμός, τί είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, τί είναι το Ποδόσφαιρο, τί χρειάζεται η Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, γιατί ο αντικαταναλωτισμός δεν είναι τσιγκουνιά, αλλά υπέρτατη ιδεολογία καθώς και πολλά άλλα, πού καθιστούν αυτό το βιβλίο ένα πολύτιμο εγχειρίδιο του ανθρώπινου « ευ ζήν ».
Οι πηγές μου είναι οι προσωπικές μου πολυετείς παρατηρήσεις και εμπειρίες καθώς και τα ευρήματα, που ανακαλύπτονται με την παρατήρηση των θεμάτων -προβλημάτων με το φιλοσοφικό μικροσκόπιο.
Και μόνο για το ότι αποδεικνύω, με μια αποστομωτική τεκμηρίωση, ότι η ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ, (σελ. 61-69), αυτός ο μπαμπούλας όλων των γυναικών, δεν είναι ασθένεια, αξίζει να διαβαστεί αυτό το βιβλίο.
Το Ασφαλιστικό - Συνταξιοδοτικό πρόβλημα, που δεν είναι μόνο Ελληνικό αλλά και Παγκόσμιο, θα λυνότανε εύκολα και δια παντός, αν υιοθετούντο οι αρχές και οι υποδείξεις, πού περιέχονται στο βιβλίο.
Αθήνα8/12/2007
Γιάννης Μπέλλος

Ιωάννης Μπέλλος

Ο Ιωάννης Μπέλλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός και άσκησε το επάγγελμα από το 1960 μέχρι το 1995. Υπήρξε πρωταθλητής στο άλμα εις ύψος το διάστημα 1955-1962. Το 1975 ίδρυσε και από τότε διευθύνει το "International Athletic Research Center" (I.A.R.C.) που διερευνά τα αθλήματα και τα θέματα, που σχετίζονται με αυτά. Το 1987 μπήκε στο Κίνημα των Αγωνιζομένων Βετεράνων Αθλητών Στίβου. Έχει πάρει σε πανευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα ανοικτού και κλειστού στίβου για αγωνιζομένους βετεράνους αθλητές, περισσότερα από 20 μετάλλια σε έξι διαφορετικά αγωνίσματα. Από το 1991, που πρωτοκαθιερώθηκαν Βαλκανικοί Αγώνες για βετεράνους αθλητές στίβου, μέχρι σήμερα, έχει λάβει 31 χρυσά μετάλλια σε 31 συμμετοχές. Συγχρόνως, είναι αγωνιζόμενος βετεράνος τεννίστας και έχει κερδίσει πολλές φορές το Πρωτάθλημα Ελλάδος, το Κύπελλο Ελλάδος και το διεθνές τουρνουά "Ακρόπολις".

Κώστας Σκανδάλης: Η Αθέατη όψη του Ινδοευρωπαϊκού Ζητήματος

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Στο βιβλίο αυτό αναλύονται δύο κυρίως ζητήματα: η προέλευση και οι μετακινήσεις της ελληνικής φυλής και γλώσσας και η συμβολή τους στην διαμόρφωση της λεγομένης Ινδοευρωπαϊκής ομάδος γλωσσών.
Με στήριξη πάνω σε αντικειμενικές παρατηρήσεις και τη σύνδεσή τους με ποικίλα ευρήματα, περιγράφονται δύο από τις πλέον καθοριστικές διαστάσεις της δημιουργίας των γλωσσικών συγγενειών , μεταξύ των λεγομένων σήμερα Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών: η ιστορική – χρονική, όσο και η πολιτισμική – γλωσσική. Σκιαγραφούνται οι αιτίες που προκάλεσαν την πολυσύνθετη εισαγωγή και διαστρωμάτωση κοινών χαρακτηριστικών μεταξύ γλωσσών και φωνητικά και δομικά ξένων μεταξύ τους, τόσο ισχυρών που προκάλεσαν χιλιετίες μετά, την τεχνητή ομαδοποίησή τους από τους γλωσσολόγους του περασμένου αιώνα.
Αυτή συνολικά η άποψη διατυπώνεται θέτοντας διαφορετικά κριτήρια από τα μέχρι στιγμής τεθειμένα, και προτείνει ένα διαφορετικό μοντέλο εξάπλωσης, βασισμένο σε μια εναλλακτική θεώρηση της πορείας εξέλιξης των γλωσσών της «ΙΕ» ομάδας, που αντιτάσσεται στην λεγομένη «Ινδοευρωπαϊκή Θεωρία», ως «Θεωρία της βυθισμένος Αιγηίδος», ανατρέποντας το κοινό θεωρητικό υπόβαθρο των πολλών και ατυχών μέχρι τώρα προσπαθειών να αποκρυπτογραφηθεί ο γρίφος της δημιουργίας των ινδοευρωπαϊκών γλωσσικών συγγενειών.
Λέξεις κοινές στις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, που αναλύονται και ετυμολογούνται για πρώτη φορά στην Ελληνική σε αυτό το βιβλίο, καταρρίπτουν την ινδοευρωπαϊκή θεωρία, όχι μόνο από την ιστορική και αρχαιολογική της πλευρά, απ’ όπου άλλωστε παρατίθενται πάμπολλα τεκμήρια και κραυγάζουν ομαδικά εναντίον της, αλλά ειδικώτερα από γλωσσολογικής πλευράς, η οποία συνήθως αποτελούσε το καταφύγιο όσων η αδυσώπητη χρήση της λογικής στέρησε το δικαίωμα να στοιχειοθετήσουν μια ορθολογική άποψη περί του τι πραγματικά συνέβη κατά τον σχηματισμό των γλωσσικών συγγενειών

Κωνσταντίνος Ματακούδης - Konstantinos Matakoudis

Ο Κωνσταντίνος Ματακούδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Μαθήτευσε στην Αμπέτειο Σχολή του Καΐρου και μετά το πέρας των γυμνασιακών του σπουδών φοίτησε στην Φαρμακευτική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών. Ακολούθως φοίτησε σε σχολή πιλότων στο Τέξας των ΗΠΑ όπου απέκτησε το επαγγελματικό πτυχίο πιλότων αεροσκαφών. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Οξφόρδη αποκτώντας το αγγλικό επαγγελματικό πτυχίο πιλότου. Εργάσθηκε ως κυβερνήτης αεροσκαφών στην Ολυμπιακή Αεροπορία επί 30 έτη. Διετέλεσε εκπαιδευτής και ελεγκτής πτήσεων της Ο.Α. και της Υ.Π.Α. (Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας). Κατείχε διοικητικές θέσεις στην Ο. Α., όπως αρχιχειριστής αεροσκαφών Boeing 727, αρχιχειριστής αεροσκαφών Airbus 300 και διευθυντής τομέως εκπαίδευσης της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Ομιλεί 4 ξένες γλώσσες (Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά, Αραβικά) και έχει κάνει πολλά ταξίδια σε χώρες του εξωτερικού. Έχει δημοσιεύσει άρθρα του στα περιοδικά "Ιερά Έλλας", "Απολλώνιο φως" και "Ελληνική αγωγή". Το πρώτο του βιβλίο έχει τίτλο: "Πτολεμαίος ο Λαγού: Δυναστεία Πτολεμαίων".

Ελληνιστική Κοσμοκρατορία του Κωνσταντίνου Ματακούδη

Από το οπισθόφυλλο:
«Σε αντιδιαστολή με την κλασσική περίοδο, που η πνευματική πρόοδος περιορίζεται στον Ελλαδικό χώρο, η Ελληνιστική περίοδος, που αρχίζει με τον Μ. Αλέξανδρο και τελειώνει με την οριστική επικράτηση των Ρωμαίων και την κατάληψι της Αλεξανδρείας το 30 π.Χ. , σηματοδοτεί την διάδοσι της ελληνικής γλώσσας και των ελληνικών εθίμων και ηθών σε ολόκληρη σχεδόν την Ασία και την Αίγυπτο. Οι θησαυροί του ελληνικού πνεύματος, της φιλοσοφίας και των τεχνών διαδόθηκαν ειρηνικά σε όλους αυτούς τους λαούς. Σε αυτό συνετέλεσε η ίδρυσις νέων πόλεων από τον Αλέξανδρο, αλλά και από τους διαδόχους του. Νέα πνευματικά κέντρα εμφανίσθηκαν στην πέργαμο, στην Αντιόχεια, στην Πριήνη, στην Μίλητο με κορυφαίο αυτό της Αλεξανδρείας της Αιγύπτου.
Οι πολλές πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ των Ελλήνων Διαδόχων και Επιγόνων δεν εμπόδισαν για τρείς περίπου αιώνες την επίτευξι των πνευματικών στόχων.»

Η Ελληνικότητα της Μακεδονίας του Σαράντου Ι. Καργάκου

Ιστορική μελέτη απάντηση στην παραϊστορία του Αμερικανού ιστορικού
J.Bacid


«…Στα χρόνια του Φιλίππου Β΄ ιδρύθηκε στην Αθήνα το σωματείο γελωτοποιών, που είχε την ονομασία «Εξήκοντα», από τον αριθμό των μελών του. Πρόκειται για το πρώτο «σωματείο ηθοποιών» της Ιστορίας. Τα μέλη του σωματείου των «Εξήκοντα» συγκεντρώνονταν στο ιερό του Ηρακλή. Με την πάροδο του χρόνου οι αστειότητες των «Εξήκοντα» απέκτησαν πανελλήνια φήμη, ώστε ο Φίλιππος έστειλε χρήματα στην Αθήνα και παρεκάλεσε να του στείλουν ένα corpus αστείων εγγράφως. Σε ποια γλώσσα γράφτηκαν; Είναι προφανές. Ο Φίλιππος μπορούσε να γελά με τα αστεία των Αθηναίων, που απαιτούσαν υψηλή λεκτική δεξιοτεχνία, (βλ. τη φράση «Αττικόν άλας»), γιατί απλούστατα γνώριζε την ελληνική όχι σαν ξένη, αλλά ως δική του γλώσσα. Στα πρώιμα εκείνα χρόνια, μόνο οι Έλληνες είχαν αναπτύξει αυτό που οι Γάλλοι ονομάζουν humeur και το οποίο προέκυψε εκ του ελληνικού «χυμός», μέσω του λατινικού humor.
Θα μπορούσα να υποθέσω ότι και ο κ. Jacques Bacid, μετά την «αμερικανοποίησή» του, θ’ απέκτησε το αίσθημα του « χιούμορ », που διακρίνει τους προηγμένους διανοητικά Αγγλοσάξονες. Δυστυχώς όμως αυτά που γράφει δεν είναι αστεία. Είναι ψέματα. Και το ψέμα στην ιστορία των λαών έχει πληρωθεί πολύ συχνά με βαρύτατο τίμημα σε αίμα. Αντί λοιπόν να τον παραδώσω στον Μώμο, τον θεό των σαρκασμών και της γελοιοποίησης, τον παραδίδω στο κριτήριο της Ιστορίας ως ένοχο ιστορικής απάτης και βάναυσης κακοποίησης της ιστορικής αλήθειας…»

Σαράντος Ι. Καργάκος - Sarantos I. Kargakos

Sarantos Kargakos was born in Gytheio in 1937 and moved to Athens during the civil war. He studied classics at Athens University. He worked for 35 years in leading Athenian private schools and tuition colleges.
He has contributed to the periodicals Economikos Tachydromos, Koinonikes Tomes, Ichneftis, Ellopia, Ardin, Efthini and 4 Trochoi. From 1997 to 2001 he was a columnist and critic for the newspaper Eleftheros Typos and Typos tis Kyriakis.
He has written 56 books, including studies of language, history and globalization.



Ο Σαράντος Ι. Καργάκος γεννήθηκε στο Γύθειο το 1937. Στη διάρκεια του Εμφυλίου εγκαθίσταται στην Αθήνα. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πρωταγωνίστησε στο αμφισβητικό κίνημα των ετών 1961-1967 και υπήρξε ο εισηγητής του 15% για την παιδεία. Εργάσθηκε επί τριάντα πέντε έτη στα μεγαλύτερα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια των Αθηνών και στους μεγαλύτερους φροντιστηριακούς οργανισμούς, στους οποίους πάντα υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Συνεργάσθηκε με τα περιοδικά Οικονομικός Ταχυδρόμος, Κοινωνικές Τομές, Ιχνευτής. Ελλοπία, Άρδην. Εξακολουθεί να συνεργάζεται με τα περιοδικά Ευθύνη και 4 Τροχοί. Επί τετραετία (1997-2001) ήταν αρθρογράφος, επιφυλλιδογράφος και κριτικός των εφημερίδων Ελεύθερος Τύπος και Τύπος της Κυριακής. Έχει γράψει πενήντα έξι βιβλία. Από αυτά ξεχωρίζουν οι γλωσσικές μελέτες Αλαλία και Αλεξία, η ιστορική μελέτη Από το μακεδονικό ζήτημα στην εμπλοκή των Σκοπίων, οι συλλογές δοκιμίων Προβληματισμοί: 'Ένας διάλογος με τους νέους (6 τόμοι) και Κινούμενη άμμος, το δίτομο ιστορικό έργο Ιστορία του ελληνικού κόσμου και του μείζονος χώρου, η επί σης ιστορική μελέτη Αλβανοί - Αρβανίτες - Έλληνες, η ογκώδης μονογραφία Αλεξανδρούπολη, μια νέα πόλη με παλιά ιστορία, η πολιτική μελέτη: Παγκοσμιοποίηση: Προς ένα παγκόσμιο ολοκληρωτικό σύστημα εξουσίας. Πρόσφατα εκδόθηκαν τα έργα του: Ολυμπία και Ολυμπιακοί αγώνες., Αιγιαλεία: Ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο, Για μια δημοκρατία ευθύνης.