ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ

Ο Βασίλειος Μαρκεζίνης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιουλίου του 1944 σε οικογένεια που, από την πλευρά του πατέρα του, για περισσότερο από δέκα γενεές, αρχικώς στη Βενετία και αργότερα στην Ελλάδα, συνδέθηκε με τον κόσμο των γραμμάτων και της πολιτικής. Έχει ανακηρυχθεί διδάκτωρ της Νομικής από τη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και, από τότε, Ph.D. και LL.D. από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και DCL από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Έχει, επίσης, ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτωρ των Πανεπιστημίων των Παρισίων (Paris I, Sorbonne), Γάνδης, Μονάχου και Αθηνών. Έχει αναλάβει καθηγητικά αξιώματα και έχει διδάξει στα Πανεπιστήμια του Κέμπριτζ, του Λονδίνου και της Οξφόρδης, όπου διετέλεσε τακτικός καθηγητής του Αλλοδαπού και του Συγκριτικού Δικαίου. Σήμερα κατέχει την έδρα Jamail Regents στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Όστεν, έχων, ακόμη, διδάξει επί πολλά χρόνια στις Νομικές Σχολές των Πανεπιστημίων Κορνέλ και Μίσιγκαν. Είχε, επίσης, διατελέσει καθηγητής στο University College του Λονδίνου και στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν, στην Ολλανδία, όπου επί δεκαπέντε χρόνια κατείχε την έδρα του Αγγλο-Αμερικανικού Δικαίου, καίτοι με μερική απασχόληση. Ακόμη, κατείχε την έδρα Francqui στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης. Έχει διδάξει και οργανώσει σεμινάρια σε είκοσι πέντε πανεπιστήμια σε τρεις ηπείρους.
Επιδιώκοντας τη μεγαλύτερη δυνατή συνεργασία και κατανόηση μεταξύ των διαφόρων νομικών συστημάτων Δικαίου, ίδρυσε (κατά χρονολογική σειρά): το Ινστιτούτο Αγγλο-Αμερικανικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν (που εγκαινιάστηκε το 1987 επισήμως υπό της Α.Β.Υ. του Πρίγκιπος της Ουαλίας), το Ινστιτούτο Ευρωπαϊκού και Συγκριτικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (που εγκαινιάστηκε επισήμως το 1995 από τον τότε Γερμανό αντικαγκελάριο Δρ. Κλάους Κίνκελ), το Ινστιτούτο Παγκοσμίου Δικαίου στο University College του Λονδίνου (2000) και το Ινστιτούτο Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Όστεν (2000). Στο τελευταίο φιλοξενείται ο ιστότοπός του, περιέχων μεταφρασμένες (και σε πολλές περιπτώσεις σχολιασμένες) πάνω από χίλιες από τις πιο σημαντικές γερμανικές και γαλλικές αποφάσεις. Συνέβαλε, ακόμη, στη δημιουργία του Κέντρου Έρευνας του Αμερικανικού Δικαίου, που εδράζεται στο Ανώτατο Γαλλικό Δικαστήριο (Cour de Cassation), κατά την περίοδο που υπηρετούσε ως Conseiller Scientifique του προέδρου του Δικαστηρίου, κ. Guy Canivet.
Στην καθηγητική του σταδιοδρομία έχει εκδώσει (ή συνεκδώσει) τριάντα επτά βιβλία (αναφερόμενα στο Δίκαιο, στη γεωπολιτική επιστήμη, στη σύγχρονη διπλωματία, στην τέχνη και στην ψυχοβιογραφία), που γράφτηκαν ή μεταφράστηκαν σε έξι γλώσσες –συμπεριλαμβανομένων των κινεζικών–, και περισσότερα από εκατόν σαράντα νομικά άρθρα σε διακεκριμένα νομικά περιοδικά επτά χωρών. Έχει, ακόμη, γράψει πολιτικά άρθρα στις εφημερίδες Financial Times, The Guardian, Austin American Statesman, Το Βήμα της Κυριακής, Έθνος της Κυριακής, Η Καθημερινή, Η Αυγή, Η Nαυτεμπορική, Το Παρόν της Κυριακής και Ελευθεροτυπία.
Από το 1991 είναι μέλος του Διοικητικού Συμβου¬λίου του Αγγλικού Δικηγορικού Συλλόγου Gray’s Inn, δικηγορών στο Δικηγορικό Γραφείο Essex Court Chambers, ενώ, κατόπιν προτάσεως του Βρετανού υπουργού Δικαιο¬σύνης (και προέδρου της Βουλής των Λόρδων) Λόρδου Έρβινγκ, διορίστηκε, το 1997, από τη Βασίλισσα της Αγγλίας Queen’s Counsel (Q.C.). Ειδικεύεται σε διεθνείς υποθέσεις, κυρίως, που σχετίζονται με το Δίκαιο των Αδικοπραξιών.
Το διδακτικό και καθηγητικό του έργο έχει αναγνωρισθεί διεθνώς διά της εκλογής του ως τακτικού μέλους της Βρετανικής Ακαδημίας, ως ξένου εταίρου της Accademia dei Lincei της Ρώμης, της Βασιλικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών του Βελγίου, της Βασιλικής Ολλανδικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών του Άμστερνταμ και ως αντεπιστέλλοντος μέλους του Institute de France (Academie des Sciences Morales et Politiques) και της Ακαδημίας Αθηνών. Είναι, επίσης, μέλος της Ακαδημίας Αμερικανικού Δικαίου (American Law Institute) και επίτιμος εταίρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών.
Το 2005 του απενεμήθη ο τίτλος του «Sir» από τη Βασίλισσα της Αγγλίας για «εξαίρετες υπηρεσίες στις διεθνείς νομικές σχέσεις», ενώ το έργο του στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και η συμβολή του στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έχουν αναγνωρισθεί διά της απονομής σ’ αυτόν από τους προέδρους της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας ανωτάτων διακρίσεων, όπως τα Διάσημα του Ανωτέρου Ταξιάρχη του Τάγματος της Αξίας της Γερμανίας και των Μεγαλοσταύρων του Τάγματος της Αξίας της Γαλλίας και του Τάγματος της Αξίας της Ιταλίας.
Είναι παντρεμένος από το 1970 με την Ευγενία (γένος Γεωργίου Τρυπάνη) και έχει μία κόρη, την Julietta (παντρεμένη με τον Ανδρέα Βασιλικό), και ένα γιο, τον Σπύρο - Γιώργο. Η οικογένεια ζει στην Αγγλία.


Βιβλιογραφία
Σκιές από την Αμερική
Επικοινωνιακή διπλωματία και διπλωματία βάθους
Το καλό και το κακό στην τέχνη και στο δίκαιο
Μια νέα εξωτερική πολιτική για την Ελλάδα
Επικοινωνιακή διπλωματία και διπλωματία βάθους (ψηφιακό βιβλίο)
Μια νέα εξωτερική πολιτική για την Ελλάδα (ψηφιακό βιβλίο)
Σκιές από την Αμερική (ψηφιακό βιβλίο)
Το καλό και το κακό στην τέχνη και στο δίκαιο (ψηφιακό βιβλίο)
Η Ελλάδα των κρίσεων

Παπαγαρυφάλλου Παναγιώτης Λ.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο συγγραφέας Παναγιώτης Λ. Παπαγαρυφάλλου γεννήθηκε στη Λάρισα όπου και επεράτωσε τις γυμνασιακές του σπουδές.
Σπούδασε πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές επιστήμες και νομικά στα πανεπι¬στήμια Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Πειραιώς.
Ως φοιτητής και νεαρός επιστήμονας ανέπτυξε συνδικαλιστική και πολιτική δράση μέσα από τις γραμμές της ΕΔΑ και συνέβαλε ουσιαστικά στη συνεργασία και κοινή δράση των συλλόγων διπλωματούχων: Παντείου Ανωτάτης Σχολής, Πο¬λιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ανωτάτης Σχο¬λής Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ανωτάτης Σχολής Εμπορικών και Οικονομικών Επιστημών και της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιώς.
Στα πλαίσια αυτά αγωνίστηκε για θέματα της παιδείας, της δημοκρατίας, της οικονομικής ανάπτυξης και το Κυπριακό, μέσα από συνέδρια και συνδιασκέψεις.
Έγραψε πολλά επιστημονικά έργα γύρω από θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης, δη¬μόσιας διοίκησης, γεωργικών και ναυτικών συνεταιρισμών. Γι' αυτή του την επιστη¬μονική προσφορά τιμήθηκε μεταπολιτευτικά, με την απονομή σχετικών βραβείων από το Δήμο Αθηναίων και την Ακαδημία Αθηνών.
Πέρα απ' αυτά συνέγραψε βιβλία πολιτικού περιεχομένου καθώς και ιστορικά για την Αθηναϊκή Δημοκρατία και τη Μακεδονία (Πίνακας των έργων του παρατί¬θεται στο τέλος του έργου).
Για την πολιτική και κοινωνική του δράση και την αντίσταση του κατά του στρα¬τιωτικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967, εκτοπίστηκε στο «Παρθένι» της Λέ¬ρου την περίοδο 1968-1970.
Εκεί, βλέποντας, ακούγοντας και παρατηρώντας τα τεκταινόμενα στη διαμάχη των στελεχών και των ηγετικών κλιμακίων του ΚΚΕ, σχημάτισε την τραυματική άποψη για την κομμουνιστική ουτοπία.
Η ζωή και η ιστορία τον δικαίωσε, αλλά αυτή τη δικαίωση την πλήρωσε πολύ ακριβά, αφού πια ο μεταπολιτευτικός του αγώνας στράφηκε εναντίον ολοκλήρου του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος.
Μόνος εναντίον όλων.

ΕΡΓΑ ΤΟΥ Π. Λ. ΠΑΠΑΓΑΡΥΦΑΛΛΟΥ
1 .Η εξέλιξη των Γεωργικών Συνεταιρισμών στην Ελλάδα από την επανάστα¬ση του 1821 μέχρι το 1940, Αθήνα, 1973.
2. Η Δημόσια Διοίκηση, Αθήνα, 1973.
3. Το Ανώτατο Συμβούλιο Δημοσίων Υπηρεσιών (ΑΣΔΥ), Αθήνα, 1973.
4. Οι καταβολές του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοικήσεως στην Ελλάδα και οι προσπάθειες διοικητικής οργανώσεως του, στην Επιθεώρηση Τοπικής Αυτοδιοικήσεως (ΕΤΑ) έτους 1974, τευχ. Α.
5. Αρμοδιότητες των ΟΤΑ στην αλλοδαπή και δικαιολογητικές βάσεις αυτών γενικά, ΕΤΑ, έτους 1974, τεύχ. ΣΤ.
6. Το πρόβλημα της ουσιαστικοποιήσεως των αρμοδιοτήτων της ΤΑ. στην Ελλάδα και οι δικαιολογητικές βάσεις της διεύρυνσης τους, ΕΤΑ, έτους 1974, τεύχη Ζ-Η.
7. Τοπική Αυτοδιοίκηση και δημοκρατία, ΕΤΑ, έτους 1974, τεύχ. ΙΑ.
8. Το Σχέδιο Συντάγματος και η ΤΑ. Προτάσεις στη Βουλή, ΕΤΑ, έτους 1975, τεύχ. Α.
9. Η μεταπολεμική εξέλιξη και διάρθρωση των οικονομικών της ΤΑ. στην Ελ¬λάδα με συγκριτικά στοιχεία των Ευρωπαϊκών χωρών, ΕΤΑ, έτους 1975, τεύχη Δ-Ε.
10. Η συγχώνευση των κοινοτήτων στην Ελλάδα, ΕΤΑ, έτους 1975, τεύχ. Ι.
11. Παρατηρήσεις στο Σχέδιο νόμου «Περί Γεωργικών Συνεταιρισμών», Περιοδ. «Αγροτική Αναγέννηση» 1976, τεύχ. 18.
12. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση και το νέο Σύνταγμα, ΕΤΑ, 1976, τεύχ. Δ.
13. Θέματα ΤΑ. -Παραδόσεις μαθημάτων, ΕΤΑ, τεύχ. Β'/1977.
14. Η νομοθεσία της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (Π. Ε. Ε. Α. ) για τους συνεταιρισμούς, ΕΤΑ 1977, τεύχ. ΣΤ.
15. Η διάρθρωση της αγροτικής οικονομίας και των θαλασσίων μεταφορών στην Ελλάδα πριν και μετά την Επανάσταση του '21 (ναυτικοί και γεωργι¬κοί συνεταιρισμοί-Αθήνα, 1977, (Έπαινος Ακαδημίας Αθηνών).
16. Το δικαίωμα γνώμης των δημοτικών αρχόντων, περιοδικό «Τοπική Αυτοδι¬οίκηση» (ΤΑ.) 1978, τεύχ. 1.
17. Τα ασυμβίβαστα στο δημοτικό κώδικα και οι αρνητικές τους επιδράσεις στο θεσμό της Τ. Α. περιοδ. ΤΑ. 1978, τεύχ. 2.
18. Εισήγηση στην ομάδα εργασίας του Τ. Ε. Ε. για τη δευτεροβάθμια ΤΑ. περιοδ. ΤΑ. 1979, τεύχ. 5-6.
19. Η αλήθεια για την καταγωγή και εφαρμογή του θεσμού της Τ. Α. στην Ελεύθερη Ελλάδα της κατοχικής περιόδου, περιοδ. ΤΑ., 1980, τεύχ. 4.
20. Η ΤΑ. στην Ελλάδα της κατοχικής περιόδου-0 κώδικας Τ. Α. της Π. Ε. Ε. Α., περιοδ. ΤΑ. 1981, τεύχ. 5-6.
21. Το διοικητικό πρόβλημα της Πρωτεύουσας, περιοδ. ΤΑ. 1982, τεύχ. 1.
22. Ο θεσμός των συνοικιακών συμβουλίων στα πλαίσια της αντιστασιακής νομοθεσίας της Ελεύθερης Ελλάδας, περιοδ. ΤΑ. 1982, τεύχ. 2-3.
23. Ο θεσμός των δημοτικών και κοινοτικών συνελεύσεων και των δημοτικών και κοινοτικών δημοψηφισμάτων στον κώδικα ΤΑ. της Π. Ε. Ε. Α., περιοδ. ΤΑ., 1983, τεύχ. 5 και 6.
24. Η συμβολή του Γιάννη Μακρυγιάννη και του Δήμου Αθηναίων στην εθνική μας ανεξαρτησία, τη θέσπιση του συντάγματος και στην επανάσταση της 3^ Σεπτεμβρίου 1843, ΕΤΑ, έτους 1990, τεύχ. 30.
25. Η θεσμοθεσία της Εθνικής Αντίστασης για την τοπική αυτοδιοίκηση, Επι¬θεώρηση Τοπικής Αυτοδιοικήσεως (ΕΤΑ), τεύχ. 40-42/1991.

26. Η Αθηναϊκή Δημοκρατία και οι εχθροί της. Δημοσιεύθηκε στο Β' τόμο του Πανεπιστημίου Πειραιά, το 1992, στον τιμητικό τόμο για τον καθηγητή Αθα¬νάσιο Κανελλόπουλο.
27.Λαϊκισμός και Δημοκρατία-Διαλεκτική της αποκεντρωμένης δημοκρατίας και του λαϊκισμού (Ένθετο στο περιοδικό «Πολιτικά Θέματα», τεύχ. της 29-10-1993).
28. Εμφάνιση και εξέλιξη του θεσμού της Τ. Α. Δημοσιεύθηκε στον Β' τιμητικό τόμο του Παντείου Πανεπιστημίου για τον καθηγητή Ι. Παπαζαχαρίου το 1994.
29. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στα πλαίσια του Συντάγματος. Εκδόθηκε από την ΚΕΔΚΕ το 1995.
30. Θύμα Διπλής Δολοφονίας-Γιάννης Παπαγαρυφάλλου.Ένας μάρτυρας της ελληνικής δημοσιογραφίας, εκδ. ΕΚθ.0, Αθήνα 2000.
31. Ο Λαϊκισμός στην Ελλάδα, εκδ. ΕΒ60, Αθήνα 2002.
32. Ιδέες-Προτάσεις-Προβληματισμοίγια την Τοπική Αυτοδιοίκηση, εκδ. ΤΕΔΚ Νομού Λάρισας, 2003.
33. Πολιτική και κοινωνία στην Ελλάδα του Λαϊκισμού, εκδ. «Πολιτικά Θέματα», Αθήνα, 2003-2004 (Τόμοι 2).
34. Το χρονικό της Εθνικής μειοδοσίας του ονόματος της Μακεδονίας εκδ. «Γεωργιάδη», Αθήνα, 2005
35. Αρχαία και σύγχρονη Δημοκρατία-Από την Αθηναϊκή Δημοκρατία στη σύγ¬χρονη οικογενειοκρατία, εκδ. «Πελασγός» Αθήνα, 2007.
36. Ο Δημοσθένης και η διαχρονικότητα των λόγων του, εκδ. «Κάδμος», 2008.
37. Η Μακεδονία στη μέγγενη της Γ Διεθνούς και του ΚΚΕ, εκδ. «Κάδμος»,
Θεσσαλονίκη, 2008.
38. Η τοπική αυτοδιοίκηση στα πλαίσια της Εθνικής Αντίστασης (1941-1944), ανέκδοτη έρευνα, η οποία έγινε για λογαριασμό της Ακαδημίας Αθηνών (μετά την από 22 Μαίου 2008 πρόταση μου και στην οποία κατατέθηκε τον Ιούνιο του 2004). Αποτελείται από : 380 σελ. κείμενο, 100 σελ. κείμενα κωδίκων. Αυτοδιοίκησης και 13 σελ. βιβλιογραφία.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΣΠΑΝΔΑΓΟΣ

Σπανδάγος, Ευάγγελος Κ.
Ο Ευάγγελος Σπανδάγος είναι απόφοιτος του Μαθηματικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε επί 28 χρόνια στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Τα τελευταία χρόνια υπηρετούσε στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τώρα διευθύνει το φυσικομαθηματικό βιβλιοπωλείο - εκδόσεις "Αίθρα". Είναι συγγραφέας εκατόν σαράντα (140) βιβλίων μαθηματικών, λογοτεχνικών και ιστορικών.
Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά που αναφέρονται στις θετικές επιστήμες (μαθηματικά, αστρονομία, φυσική, χημεία, ιατρική) στην Αρχαία Ελλάδα.
Από το Μάιο του 2000 έως και σήμερα έχει κάνει προσιτή στο νεοελληνικό κοινό την αρχαία ελληνική μαθηματική και αστρονομική γραμματεία, δεδομένου ότι έχει παρουσιάσει για πρώτη φορά στη νεώτερη Ελλάδα 30 (τριάντα) άγνωστα στο ευρύ κοινό έργα Αρχαίων Ελλήνων μαθηματικών και αστρονόμων και συνεχίζει... Οι αποκαταστάσεις των αρχαίων κειμένων, οι αποδόσεις στη νεοελληνική και ο δύσκολος σχολιασμός είναι δικό του έργο. Παράλληλα κάνει έρευνα σε βιβλιοθήκες αραβικών χωρών για εντοπισμό χαμένων έργων Αρχαίων Ελλήνων μαθηματικών και αστρονόμων, που όμως έχουν σωθεί σε αραβικούς κώδικες.



Από το 1980 έως σήμερα έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές με τίτλους "Ουσιώδεις ασυνέχειες" και "Απροσδιόριστες μορφές με αόριστες ολοκληρώσεις", και τέσσερις συλλογές διηγημάτων με τίτλους "Αντίστροφες απεικονίσεις", "Ματωμένα θεωρήματα", "Απροσδιόριστες προσεγγίσεις" και "Υπό ευρεία έννοια".
Τον Ιούνιο του 1997 βραβεύτηκε στο Παρίσι από τον Παγκόσμιο Όμιλο για τη μελέτη των αρχαίων πολιτισμών, για τις εργασίες του τις σχετικές με τα χαμένα έργα των αρχαίων ελλήνων θετικών επιστημόνων. Ειδικότερα βραβεύτηκε για την ανακάλυψή στην Πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη της πόλης Πάτνα των Ινδιών του χαμένου έργου του Διογένους του Απολλωνιάτου "Μετεωρολογία". Το Δεκέμβριο του 2000 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το βιβλίο του "Η ζωή και το έργο του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή". Τον Απρίλιο του 2002 η γενέτειρά του, το Ρέθυμνο, τον τίμησε για το πλούσιο και πολυσχιδές συγγραφικό του έργο και την όλη συμβολή του στη διάδοση της Αρχαίας Ελληνικής Επιστήμης. Τον Αύγουστο του 2002 ο Δήμος Δεσφίνας (Ιτέας) του απένειμε το χρυσό έμβλημα της πόλεως. Το Δεκέμβριο του 2004 βραβεύτηκε από την Εταιρεία Ελλήνων Φιλολόγων. Τον Ιούνιο του 2005 βραβεύτηκε από το Δήμο Χαλανδρίου. Το Νοέμβριο του 2005 βραβεύτηκε από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τον Αύγουστο του 2007 βραβεύτηκε για δεύτερη φορά από τον Δήμο Ρεθύμνης. Τον Οκτώβριο του 2007 του απενεμήθη η ανώτατη τιμητική Λαϊονική διάκριση (Melvin Jones Fellowship). Το Δεκέμβριο του 2007 βραβεύτηκε για δεύτερη φορά από την Ακαδημία Αθηνών για τις εργασίες του τις σχετικές με τις θετικές επιστήμες στην Αρχαία Ελλάδα. Τον Ιανουάριο του 2008 βραβεύτηκε από τον Σύνδεσμο Κρητών Επιστημόνων. Τον Ιανουάριο του 2009 πήρε το πρώτο βραβείο του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Διηγήματος από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών. Τον Αύγουστο του 2009 βραβεύτηκε από την κοινότητα της Αρχαίας Ελεύθερνας του Νομού Ρεθύμνης. Τον Οκτώβριο του 2009 βραβεύτηκε από την Ένωση Ελλήνων Φυσικών. Τον Νοέμβριο του 2009 βραβεύτηκε από την Πανελλήνια Εταιρεία Αστρονομίας και Διαστήματος. Τον Δεκέμβριο του 2009 πήρε το πρώτο βραβείο του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Ποίησης από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών. Τον Ιανουάριο του 2010 του απενεμήθη το Χρυσό Μετάλλιο Πνευματικής Αξίας Α΄ Τάξεως από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών. Τον Απρίλιο του 2010 βραβεύθηκε από τον Δήμο Νέας Βύσσας του Νομού Έβρου.


Από το 1999 παρουσιάζει ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές με θέμα τις θετικές επιστήμες στην Αρχαία Ελλάδα. Κατά την τελευταία οκταετία έχει μόνιμη εβδομαδιαία εκπομπή (Κυριακή βράδυ 8:10-9:00) στο τηλεοπτικό κανάλι "Χάι" της Αττικής. Η εκπομπή του, η οποία έχει τίτλο "Όπερ έδει ποιήσαι", αναφέρεται στις θετικές επιστήμες και όχι μόνο...
Είναι Γεν. Γραμματέας του Παγκοσμίου Ομίλου για την Προβολή των Αρχαίων Ελληνικών Μαθηματικών, τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, τακτικό μέλος της Ένωσης Πολιτιστικών Συντακτών Αθηνών, επίτιμο μέ¬λος της Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων, Ιδρυτικό μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Μαθηματικών, Πρόεδρος του Ομίλου Φίλων του Μουσείου Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας και μέλος του Συλλόγου "Ελληνική Γλωσσική Κληρονομιά".


Το Λογοτεχνικό έργοτου Ευάγγελου Σπανδάγου
Ο κ. Ευάγγελος Σπανδάγος είναι ένας αξιόλογος πολυβραβευμένος μαθητικός, που τιμά διεθνώς την επιστήμη του, αλλά και το τόπο του, το Ρέθυμνο, με τις δεκάδες των συγγραμμάτων του, που αφορούν κυρίως στην έρευνα και την Ιστορία των Μαθηματικών.
Αντίθετα, το λογοτεχνικό έργο τού κ. Σπανδάγου τυχαίνει να είναι, ίσως, λιγότερο γνωστό αλλ’ όχι, πάντως, και λιγότερο σημαντικό. Ένα, τέτοιο, λογοτεχνικό έργο τού κ. Σπανδάγου, το τελευταίο του, που είχε την καλοσύνη να μας αποστείλει πρόσφατα, έρχεται να προβάλει η παρούσα κριτική μας και αφορά στο βιβλίο διηγημάτων του με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Υπό Ευρεία Έννοια».

Μια πρώτη παρατήρηση που μπορείς άμεσα να διατυπώσεις διαβάζοντας το βιβλίο αυτό του κ. Σπανδάγου είναι ότι στα διηγήματά του ο συγγραφέας επιδιώκει το ουσιώδες και αληθινό, αποφεύγοντας αυστηρά την ένδυσή του με φτηνό καλολογικό και αισθητικό ένδυμα. ο λόγος του, έτσι, καθάριος και φωτεινός, πρωτότυπος, επαγωγικός, «μαθηματικός» δεν σε παραπλανά σε κούφιους αισθητικούς και λεξιλογικούς «γαργαλισμούς» (πρβλ.., εδώ, το διήγημά του «Ένα σαμποτάζ αλλιώτικο»).
Τα έργα, περαιτέρω, του κ. Σπανδάγου τα διακρίνει μια βαθύτατη ανθρωπο- και συχνά- κρητο- κεντρική παιδεία. Και με τον όρο αυτόν εννοώ μια παιδεία τού στήθους και τής ψυχής και όχι μια στεγνά μιμητική και εγκεφαλική, με την έννοια τού παπαγαλισμού, παιδεία, που, συνήθως, δέχεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ο σύγχρονος άνθρωπος. Μια παιδεία φτηνή και μίζερη που, δυστυχώς, δε φτάνει σχεδόν ποτέ να αγγίξει τα μύχια τής ψυχής του. Στα έργα του, αντίθετα, ο λογοτέχνης- μαθηματικός κ. Σπανδάγος αναδιπλώνει και μάς μεταγγίζει από τον αστείρευτο πλούτο τής αληθινής παιδείας και μάλιστα, συχνά, τής παιδείας αυτής που διαπότιζε τον παλιό Κρητικό πολιτισμό, όπως διαγράφεται και ορίζεται μέσα από το απόσταγμα των άγραφων ηθών, εθίμων και παραδόσεων τής Κρήτης.
Τα διηγήματά του, ακόμα, αποπνέουν μια έμπειρη σχέση με τα πράγματα και τη ζωή, ζωντανές και βιωμένες καταστάσεις και δίνουν πολλές σημαντικές και ακριβείς ιστορικές πληροφορίες και μάλιστα για την πόλη και τον νομό τού Ρεθύμνου απ’ όπου πολλά από αυτά αφορμώνται. Περπατά σε μέρη γνώριμα τής πολιτείας που αγαπά και αναφέρεται σε γνώριμες καταστάσεις, μορφές και ιστορικά γεγονότα (παράδειγμα: «Η Καθαίρεση τού Δημάρχου»).
Έτσι, τα περισσότερα διηγήματά του εξακτινώνονται ιστορικά, ερειδόμενα σε γνωστά και πραγματικά γεγονότα, και αποπνέοντα ιστορική αλήθεια και διάθεση για γόνιμο προβληματισμό, γνώση και πληροφόρηση. Ορισμένα, μάλιστα, θεωρώ ότι μας μεταφέρουν, «ψευδωνύμως» τα τελευταία, ορισμένες προσωπικές τού συγγραφέα εμπειρίες από τα χρόνια τής θητείας του σε σχολεία τής Μέσης Εκπαίδευσης, όπου καταγράφει χαρακτηριστικά βιώματά του, που τα ανασύρει με φωτογραφική λεπτομέρεια από το συρτάρι τής μνήμης, παραστατικά, ανάγλυφα και ζωντανά, όπως ακριβώς τα έζησε και τα βίωσε και ο ίδιος, προτείνοντάς μας μέσω αυτών επιτυχείς και γόνιμες παρεμβάσεις στην πραγματικότητα και τα προβλήματα τού σχολείου («Τρία σοβαρά αδικήματα»).
Στην εξαιρετικά, τέλος, παράδοξη και απρόσμενη εξέλιξη τού διηγήματος με τους λεπρούς τής Μεσκινιάς και τον τόσο ανθρώπινο τύπο που διαγράφεται στο πρόσωπο τού Κωνσταντίνου («Ένα παλικάρι δίχως όνομα») προβάλλεται μια κοινωνία θυσίας, ήθους και συγκινητικής αλληλοπροσφοράς και αλληλοεκτίμησης αντίθετων κοινωνικά τάξεων. Στην κάθε σελίδα τού έργου ο αναγνώστης θέλγεται βαθιά από την μεγαλοπρέπεια των ηρώων και την παραδειγματική ευγένεια του χαρακτήρα τους. Οι ήρωες τού κ. Σπανδάγου βαθιά ανθρώπινοι, αποκαλύπτουν ενώπιόν μας τον αληθινό «Άνθρωπο», τον άνθρωπο τής ειλικρίνειας και του εντυπωσιακού συνειδησιακού θάρρους και από την πρώτη κιόλας στιγμή κερδίζουν την αγάπη μας και τη συμπάθειά μας. Σε όλα, γενικά, τα διηγήματα διακρίνουμε και γευόμαστε πλουσιότατα το υγιέστατο ήθος και το ανθρώπινο μεγαλείο στην ιδανικότερή τους μορφή.. Ο συγγραφέας φιλοσοφεί και καταγράφει τη ζωή με τα πιο ζωντανά και ελκυστικά χρώματα και με έντονα παραστατικές, νατουραλιστικές, θα λέγαμε, εικόνες, ενώ, γενικότερα, με το παράδοξο και συχνά απρόσμενο των παραστάσεων ο εντυπωσιασμός τού αναγνώστη καθίσταται βέβαιος και αναμενόμενος («Δυο θάνατοι στην ίδια οικογένεια»).
Για άλλη μια φορά θερμά συγχαίρουμε τον εκλεκτό και δόκιμο συμπολίτη επιστήμονα και συγγραφέα και του ευχόμαστε να έχει υγεία και δύναμη, για να συνεχίζει τη γόνιμη, εργώδη και δημιουργική δραστηριότητά του στον χώρο τής λογοτεχνίας και τής επιστήμης των μαθηματικών, χώροι στους οποίους τόσο πολλά έχει προσφέρει, αλλά για να συνεχίζει και το σπουδαίο, τώντις, ενδιαφέρον και την προσφορά του προς τον τόπο καταγωγής και τα Ρεθεμνιώτικα Γράμματα.

Θόδωρος Δημοσθ. Παναγόπουλος -Thodoros Demosth. Panagopoulos

Ο Θεόδωρος Παναγόπουλος γεννήθηκε στο Καλλιάνοι Κορινθίας και ζει στην Κρήτη. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετά τις σπουδές του εισήλθε στο δικαστικό σώμα, στο οποίο υπηρέτησε για πολλά χρόνια ως δικαστής της Τακτικής Δικαιοσύνης. Υπήρξε επίσης μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου. Τα πνευματικά του ενδιαφέροντα κινούνται γύρω από τα θέματα της Ιστορίας, της Θρησκειολογίας και των Κοινωνικών Επιστημών. Σχετικά άρθρα και δοκίμιά του έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά των Αθηνών και σε εφημερίδες.

Παναγιώτης Λ. Παπαγραρυφάλλου

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο συγγραφέας Παναγιώτης Λ. Παπαγαρυφάλλου γεννήθηκε στη Λάρισα όπου και επεράτωσε τις γυμνασιακές του σπουδές.
Σπούδασε πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές επιστήμες και νομικά στα πανεπι-στήμια Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Πειραιώς.
Ως φοιτητής και νεαρός επιστήμονας ανέπτυξε συνδικαλιστική και πολιτική δράση μέσα από τις γραμμές της ΕΔΑ και συνέβαλε ουσιαστικά στη συνεργασία και κοινή δράση των συλλόγων διπλωματούχων: Παντείου Ανωτάτης Σχολής, Πο¬λιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ανωτάτης Σχο¬λής Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ανωτάτης Σχολής Εμπορικών και Οικονομικών Επιστημών και της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιώς.
Στα πλαίσια αυτά αγωνίστηκε για θέματα της παιδείας, της δημοκρατίας, της οικονομικής ανάπτυξης και το Κυπριακό, μέσα από συνέδρια και συνδιασκέψεις.
Έγραψε πολλά επιστημονικά έργα γύρω από θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης, δη-μόσιας διοίκησης, γεωργικών και ναυτικών συνεταιρισμών. Γι' αυτή του την επιστη-μονική προσφορά τιμήθηκε μεταπολιτευτικά, με την απονομή σχετικών βραβείων από το Δήμο Αθηναίων και την Ακαδημία Αθηνών.
Πέρα απ' αυτά συνέγραψε βιβλία πολιτικού περιεχομένου καθώς και ιστορικά για την Αθηναϊκή Δημοκρατία και τη Μακεδονία (Πίνακας των έργων του παρατί¬θεται στο τέλος του έργου).
Για την πολιτική και κοινωνική του δράση και την αντίσταση του κατά του στρα-τιωτικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967, εκτοπίστηκε στο «Παρθένι» της Λέ-ρου την περίοδο 1968-1970.
Εκεί, βλέποντας, ακούγοντας και παρατηρώντας τα τεκταινόμενα στη διαμάχη των στελεχών και των ηγετικών κλιμακίων του ΚΚΕ, σχημάτισε την τραυματική άποψη για την κομμουνιστική ουτοπία.
Η ζωή και η ιστορία τον δικαίωσε, αλλά αυτή τη δικαίωση την πλήρωσε πολύ ακριβά, αφού πια ο μεταπολιτευτικός του αγώνας στράφηκε εναντίον ολοκλήρου του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος.
Μόνος εναντίον όλων.


ΕΡΓΑ ΤΟΥ Π. Λ. ΠΑΠΑΓΑΡΥΦΑΛΛΟΥ
1 .Η εξέλιξη των Γεωργικών Συνεταιρισμών στην Ελλάδα από την επανάστα¬ση του 1821 μέχρι το 1940, Αθήνα, 1973.
2. Η Δημόσια Διοίκηση, Αθήνα, 1973.
3. Το Ανώτατο Συμβούλιο Δημοσίων Υπηρεσιών (ΑΣΔΥ), Αθήνα, 1973.
4. Οι καταβολές του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοικήσεως στην Ελλάδα και οι προσπάθειες διοικητικής οργανώσεως του, στην Επιθεώρηση Τοπικής Αυτοδιοικήσεως (ΕΤΑ) έτους 1974, τευχ. Α.
5. Αρμοδιότητες των ΟΤΑ στην αλλοδαπή και δικαιολογητικές βάσεις αυτών γενικά, ΕΤΑ, έτους 1974, τεύχ. ΣΤ.
6. Το πρόβλημα της ουσιαστικοποιήσεως των αρμοδιοτήτων της ΤΑ. στην Ελλάδα και οι δικαιολογητικές βάσεις της διεύρυνσης τους, ΕΤΑ, έτους 1974, τεύχη Ζ-Η.
7. Τοπική Αυτοδιοίκηση και δημοκρατία, ΕΤΑ, έτους 1974, τεύχ. ΙΑ.
8. Το Σχέδιο Συντάγματος και η ΤΑ. Προτάσεις στη Βουλή, ΕΤΑ, έτους 1975, τεύχ. Α.
9. Η μεταπολεμική εξέλιξη και διάρθρωση των οικονομικών της ΤΑ. στην Ελ¬λάδα με συγκριτικά στοιχεία των Ευρωπαϊκών χωρών, ΕΤΑ, έτους 1975, τεύχη Δ-Ε.
10. Η συγχώνευση των κοινοτήτων στην Ελλάδα, ΕΤΑ, έτους 1975, τεύχ. Ι.
11. Παρατηρήσεις στο Σχέδιο νόμου «Περί Γεωργικών Συνεταιρισμών», Περι-οδ. «Αγροτική Αναγέννηση» 1976, τεύχ. 18.
12. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση και το νέο Σύνταγμα, ΕΤΑ, 1976, τεύχ. Δ.
13. Θέματα ΤΑ. -Παραδόσεις μαθημάτων, ΕΤΑ, τεύχ. Β'/1977.
14. Η νομοθεσία της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (Π. Ε. Ε. Α. ) για τους συνεταιρισμούς, ΕΤΑ 1977, τεύχ. ΣΤ.
15. Η διάρθρωση της αγροτικής οικονομίας και των θαλασσίων μεταφορών στην Ελλάδα πριν και μετά την Επανάσταση του '21 (ναυτικοί και γεωργι¬κοί συνεταιρισμοΟ-Αθήνα, 1977, (Επαινος Ακαδημίας Αθηνών).
16. Το δικαίωμα γνώμης των δημοτικών αρχόντων, περιοδικό «Τοπική Αυτοδι¬οίκηση» (ΤΑ.) 1978, τεύχ. 1.
17. Τα ασυμβίβαστα στο δημοτικό κώδικα και οι αρνητικές τους επιδράσεις στο θεσμό της Τ. Α. περιοδ. ΤΑ. 1978, τεύχ. 2.
18. Εισήγηση στην ομάδα εργασίας του Τ. Ε. Ε. για τη δευτεροβάθμια ΤΑ. πε-ριοδ. ΤΑ. 1979, τεύχ. 5-6.
19. Η αλήθεια για την καταγωγή και εφαρμογή του θεσμού της Τ. Α. στην Ελεύθερη Ελλάδα της κατοχικής περιόδου, περιοδ. ΤΑ., 1980, τεύχ. 4.
20. Η ΤΑ. στην Ελλάδα της κατοχικής περιόδου-0 κώδικας Τ. Α. της Π. Ε. Ε. Α., περιοδ. ΤΑ. 1981, τεύχ. 5-6.
21. Το διοικητικό πρόβλημα της Πρωτεύουσας, περιοδ. ΤΑ. 1982, τεύχ. 1.
22. Ο θεσμός των συνοικιακών συμβουλίων στα πλαίσια της αντιστασιακής νομοθεσίας της Ελεύθερης Ελλάδας, περιοδ. ΤΑ. 1982, τεύχ. 2-3.
23. Ο θεσμός των δημοτικών και κοινοτικών συνελεύσεων και των δημοτικών και κοινοτικών δημοψηφισμάτων στον κώδικα ΤΑ. της Π. Ε. Ε. Α., περιοδ. ΤΑ., 1983, τεύχ. 5 και 6.
24. Η συμβολή του Γιάννη Μακρυγιάννη και του Δήμου Αθηναίων στην εθνική μας ανεξαρτησία, τη θέσπιση του συντάγματος και στην επανάσταση της 3^ Σεπτεμβρίου 1843, ΕΤΑ, έτους 1990, τεύχ. 30.
25. Η θεσμοθεσία της Εθνικής Αντίστασης για την τοπική αυτοδιοίκηση, Επι¬θεώρηση Τοπικής Αυτοδιοικήσεως (ΕΤΑ), τεύχ. 40-42/1991.

26. Η Αθηναϊκή Δημοκρατία και οι εχθροί της. Δημοσιεύθηκε στο Β' τόμο του Πανεπιστημίου Πειραιά, το 1992, στον τιμητικό τόμο για τον καθηγητή Αθα¬νάσιο Κανελλόπουλο.
27.Λαϊκισμός και Δημοκρατία-Διαλεκτική της αποκεντρωμένης δημοκρατίας και του λαϊκισμού (Ενθετο στο περιοδικό «Πολιτικά Θέματα», τεύχ. της 29-10-1993).
28. Εμφάνιση και εξέλιξη του θεσμού της Τ. Α. Δημοσιεύθηκε στον Β' τιμητικό τόμο του Παντείου Πανεπιστημίου για τον καθηγητή Ι. Παπαζαχαρίου το 1994.
29. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στα πλαίσια του Συντάγματος. Εκδόθηκε από την ΚΕΔΚΕ το 1995.
30. Θύμα Διπλής Δολοφονίας-Γιάννης Παπαγαρυφάλλου.Ένας μάρτυρας της ελληνικής δημοσιογραφίας, εκδ. ΕΚθ.0, Αθήνα 2000.
31. Ο Λαϊκισμός στην Ελλάδα, εκδ. ΕΒ60, Αθήνα 2002.
32. Ιδέες-Προτάσεις-Προβληματισμοίγια την Τοπική Αυτοδιοίκηση, εκδ. ΤΕΔΚ Νομού Λάρισας, 2003.
33. Πολιτική και κοινωνία στην Ελλάδα του Λαϊκισμού, εκδ. «Πολιτικά Θέματα», Αθήνα, 2003-2004 (Τόμοι 2).
34. Το χρονικό της Εθνικής μειοδοσίας του ονόματος της Μακεδονίας εκδ. «Γεωργιάδη», Αθήνα, 2005
35. Αρχαία και σύγχρονη Δημοκρατία-Από την Αθηναϊκή Δημοκρατία στη σύγ¬χρονη οικογενειοκρατία, εκδ. «Πελασγός» Αθήνα, 2007.
36. Ο Δημοσθένης και η διαχρονικότητα των λόγων του, εκδ. «Κάδμος», 2008.
37. Η Μακεδονία στη μέγγενη της Γ Διεθνούς και του ΚΚΕ, εκδ. «Κάδμος»,
Θεσσαλονίκη, 2008.
38. Η τοπική αυτοδιοίκηση στα πλαίσια της Εθνικής Αντίστασης (1941-1944), ανέκδοτη έρευνα, η οποία έγινε για λογαριασμό της Ακαδημίας Αθηνών (μετά την από 22 Μαίου 2008 πρόταση μου και στην οποία κατατέθηκε τον Ιούνιο του 2004). Αποτελείται από : 380 σελ. κείμενο, 100 σελ. κείμενα κωδίκων. Αυτοδιοίκησης και 13 σελ. βιβλιογραφία.

Η Φλώρα Ορφανουδάκη γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε
Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και απέκτησε τη δικηγορική ιδιότητα.
Σπούδασε επίσης Φιλολογία στον τομέα Βυζαντινών και Νεοελληνικών σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Επί πολλά χρόνια ήταν μέλος στο διοικητικό συμβούλιο ενός συλλόγου συγγραφέων, που ονομάζεται Ενωτική Πορεία Συγγραφέων (ΕΠΟΣ).
Είναι ένας από τους 5 επίσημα αναγνωρισμένους από το υπουργείο Πολιτισμού συλλόγους συγγραφέων.
Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές:
Το χαμένο Ίλιον (1985),
Η αντιλόπη της αίσθησης (1997)
και Δάνειος Έρως (2007).

Απλά μαθήματα ιστορίας του Τάκη Λαζαρίδη

Λίγα Λόγια για τον Συγγραφέα

Ο νεαρός Τάκης Λαζαριδης υπη­ρετούσε κανονικά τη στρατιωτική θητεία του όταν, τόν Νοέμβριο τοϋ 1951, ξέσπασε στην Αθήνα ή υπό­θεση των ασυρμάτων του ΚΚΕ, με εξέχοντα κατηγορούμενο τόν Νίκο Μπελογιάννη. Ήδίκη, με τήν κατη­γορία της κατασκοπείας (Α.Ν. 37511936), έγινε τό Φε­βρουάριο τού 1952. Οκτώ από τους 29 κατηγορουμέ­νους καταδικάστηκαν σέ θάνατο: Νίκος Μπελογιάννης, Δημήτρης Μπάτσης, Ηλίας Αργυριάδης, Νικόλαος Κα­λούμενος, Έλλη Ίωαννίδου, στρατιώτης Φιλάρετος (Τά­κης) Λαζαρίδης, Χαράλαμπος ΤουλιάτοςκαίΜιλτιάδης Μπισμπιάνος.

Οι καταδικασμένοι σέ θάνατο της δίκης Μπελο­γιάννη κρατήθηκαν στις φυλακές Καλλιθέας ολόκληρο τόνΜάρτιοτου 52. Ο Λαζαρίδης ήταν στο ίδιο κελλίμέ τόν Μπελογιάννη καί τόν Μπάτση. Δέν τόν έβαλαν χωρίς λόγοσέ κείνοτό κελλί. Στή δίκη ό Τάκης "υπερασπίστη­κε μέ επαναστατική συνέπεια καί αδιαλλαξία τήν τιμή καί τήνυπόληψητού κόμματος", όπως έγραψαν τά κομ­ματικά έντυπα.

Τό βράδυ της 31ης Μαρτίου 1952 πήραν άπό τή φυλακή τους Μπελογιάννη, Μπάτση, Αργυριάδη καί Κα­λούμενοκαί τους εκτέλεσαν στο Γουδί αφού φώτισαν τό χώρο μέ τους προβολείς των καμιονιών. Σκόρπισαν τους επιζήσαντες σέ διάφορες φυλακές. Ό Τάκης, πού πήγε στις φυλακές της Κεφαλλονιάς, επέζησε χάρις ατό νεα­ρότηςηλικίας του, αλλά καί χάρις στο γεγονός ότι ό πα­τέρας του εκτελέστηκε άπό τους Γερμανούς καί ή μητέ­ρα τουγιάτήν αντιστασιακή της δράση καταδικάστηκε σέ ισόβια δεσμά άπό βουλγαρικό στρατοδικείο...

Αγγελική Πανωφοροπούλου - συγγραφέας

Βιογραφικό
Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΝΙΚΟΑ. ΠΑΝΩΦΟΡΟΠΟΥΛΟΥ - ΣΙΓΑΛΑ, τ. Λυκειάρχης, κριθείσα καί ως Γενική Επιθεωρήτρια, είναι Φιλόλογος - Ιστορικός, μέ Παιδαγωγικό Δίπλωμα Μ.Ε., μέ ιδιαί¬τερες Σπουδές Αρχαιότητας, βραβευμένη Ζωγράφος καί Διπλωματούχος Εθελόντρια Ε.Ε.Σ. Είναι πολυβραβευμένη γιά τίς μεταφράσεις καί μελέτες της στά Έπη τού Ομήρου καί τού Βεργιλίου, καθώς καί γιά άλλα της έργα. Ασχολείται μέ όλα τά είδη τής λογοτεχνίας: Μυθιστόρημα, διήγη¬μα, ποίηση, δοκίμιο, θέατρο, κριτική βιβλίου κ.ά. Τά άρθρα της κοσμούν εφημερίδες - περιοδικά -εγκυκλοπαίδειες. Έχει επίσης μεταφράσει καί εκδώσει Ευριπίδη, Σοφοκλή, Σαπφώ, Σόλωνα, Πλάτωνα, Ξενοφώντα κ.άλ. καί από τους Λατίνους Τίβουλλο, Τερέντιο, Σενέκα κ.άλ.
Συνολικά έχει συγγράψει πάνω από 30.000 σελίδες. Καλείται καί λαμβάνει μέρος σέ πολλά Πανελλήνια καί Διεθνή Συνέδρια / Συμπόσια μέ θέματα Ιστορίας, Γλώσσας, Αρχαίας καί Νέας Λογοτεχνίας, Ελληνικής καί Ξένης, Παιδαγωγικά καί Κοινωνικά. Δίδει κατ' έτος 5-8 διαλέξεις καί όπως είναι Μέλος σέ πολλά Πνευματικά καί Πολιτιστικά Σωματεία συμμετέχει στίς διάφο¬ρες εκδηλώσεις τους φορώντας πάντα μία Εθνική Ελληνική ενδυμασία.
Είναι τ. Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών καί κάθε εργάσιμη Τρίτη (19.00 - 21.00) στό ιδιόκτητο εντευκτήριο τής Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, Γερανίου 41 (Όμόνοια), προΐσταται των προγραμματισμένων συγκεντρώσεων των Λογοτεχνών (διαλέξεις, αναγνώσεις έργων, απαγγελίες ποιημάτων κ.λπ.) μέ είσοδο ελεύθερη, τίς οποίες καί μπορούν νά παρακολουθούν οι βουλόμενοι. Αγωνίζεται καί αγωνιά γιά την Ένωση καί ενσωμάτωση ΟΛΩΝ των Λογοτεχνικών Σωματείων σε Πανελλήνια Ομοσπονδία. Έχει αριστεύσει στή Μετεκπαίδευση, ώστε καί έχει διδάξει στή Βαρβάκειο Σχολή. Πολυάριθμες υπήρξαν οι «υποδειγματικές διδακαλίες» καί πάντοτε επιτυχείς.
Ώς Λυκειάρχης - Διευθύντρια τού Προτύπου Κλασικού Λυκείου Περιστερίου τό ανα¬διοργάνωσε καί τό αναβάθμισε άπ' εξαρχής. Συνεχίζει νά διδάσκει επί δέκα (10) συνεχή έτη Νέα Ελληνικά γιά Ξένους χωρίς αμοιβή στον Πειραιά. Δίδασκε επίσης Αρχαία Ελληνικά καί ερμη¬νεία Αρχαίων Ελληνικών Κειμένων κάθε εργάσιμη Τετάρτη, οδός Αιόλου 94 (Αθήνα, 4ος όρο¬φος 19.00 - 21.00) χωρίς αμοιβή. Πρόσφατα αποδέχτηκε τήν τιμή νά διδάσκει καί στό Λαϊκό Πανεπιστήμιο τής "Αγίας Παρασκευής, οδός Νεαπόλεως 7, 2ο Γυμνάσιο, κάθε εργάσιμη Πέμπτη (17.00) μέ θέμα «Ή Όμηρική Νεοελληνική μου Γλώσσα».
— Τά θέματα διδασκαλίας κατ' έτος πληθαίνουν καί αλλάζουν στόχο, όπως «Ή ζωή τού Σωκράτη» καί άλλα. Από έτος 2006 διδάσκει Αρχαία Ελληνικά, ώς γλώσσα, καί Ερμηνεία αρχαίων Ελληνικών καί Ρωμαϊκών κειμένων, στό «Ηνιόχειος Όμιλος».
— Διδάσκει επίσης «δωρεάν» άρχαιοΕλληνικά καί ΝεοΕλληνικά, γλώσσα καί ερμηνεία κειμένων, στά «Κέντρα Γλωσσών Μπουλντούμη», Πλατεία Δημοτικού Θεάτρου, Πειραιά, καί Χατζηκυριάκειον, έναντι ιδρύματος.
ΕΛΛΗΝΩΝ»
Άπό τά σημαντικότερα βιβλία της παραμένουν:
— «Όμηρου Ίλιάς», έμμετρη μετάφραση με εισαγωγή, Βραβείο Πανεπιστημίου Αθηνών.
— «Ομήρου Οδύσσεια», έμμετρη μετάφραση με εισαγωγή (βραβευμένο).
— «Αινειάς», Βεργιλίου Ποπλίου Μάρωνος (Λατίνου εθνικού ποιητή 70 -19 π.Χ.) έμμετρη μετάφραση απευθείας από τα Λατινικά με πλουσιότατη εισαγωγή, Βραβείο Πανεπιστημίου Αθηνών. Επανέκδοση «ΙΩΝ». Προγραμματίζεται νά εκδοθούν καί τά τού Όμηρου, άπό έκδ. "Ομιλον «ΙΩΝ».
— «Αντιγόνη» Σοφοκλή, εισαγωγή, άρχαίο κείμενο, έμμετρη μετάφραση, πολυσέλιδα σχόλια, επανέκδοση «ΙΩΝ».
— «Ευριπίδη», έμμετρες μεταφράσεις «Άλκηστις», «Ιππόλυτος», «Ιφιγένεια ή εν Αυλίδι», «Μήδεια» κ.ά., μέ στοιχεία εισαγωγικά.
Επίσης:
— «Ή Γυναικεία παρουσία στα Ομηρικά πλαίσια», σελ. 498, επανέκδοση «ΙΩΝ».
— «Όταν ξανασμίγουν τ' αηδόνια» διηγήματα από τίς πορείες τού Ελληνισμού στή Δύση 1900-1800 π.Χ., στή σειρά Λογοτεχνία γιά Νέους, έκδ. «Μνημοσύνη».
— «Όταν κτίζαμε Παρθενώνες», μυθιστόρημα, επανέκδοση «ΙΩΝ».
— «Βεργιλιανή ανταύγεια στην ποίηση τού Σολωμού», (σύγγραμμα συγκριτικής λογοτεχνίας Βεργίλιος - Δάντης - Σολωμός), εκδόσεις «ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ», σελ. 200.
— «Μολπής κρούσιμο από τό " Άσμα Ασμάτων», μετάφραση στό κείμενο τού Σολομώντος και ποιητική της απόκριση στους Σολομώντειους λογισμούς.
— «Οι Μακεδόνες διά μέσου τών αιώνων», μέ αφορμή τά γεγονότα περί τήν ονομάτιση τών Σκοπιανών.
— «Πανέλληνες καί Παναιώνιοι», αναδρομή, επεξηγήσεις, ιστορική έρευνα τών ονομασιών τών Ελλήνων ως Γραικών, Ελλήνων, Ρωμαίων, Εθνικών κ.λπ. (διατίθεται δωρεάν, Έκδ. Palso).
— «Φαέθων τώρα», θεατρικό, αναστύλωση από σπαράγματα «Φαέθων» Ευριπίδη, 2002.
— «Στην Όλυμπία μέ τη Φίλη μου Ηλιαχτίδα», εκδόσεις «ΑΕΡΟΠΟΣ» 2003 στή σειρά Λογοτεχνία γιά Νέους.
— «Ή Όμηρική Νεοελληνική μου Γλώσσα», «Μακεδόνικες εκδόσεις», σελ. 840, 2004.
— «Τριφιόδωρου Ιλίου Άλωσις», έκδ. «ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ» (εισαγωγή, βίος, κείμενο, μετά¬φραση, παράλληλα κείμενα, μαρτυρίες καί συγκριτικές παρατηρήσεις κ.ά.)
— «Ό παππούς μας Ιάσονας καί οι Ποταμοπλόοι Κοσμοναύτες του», έκδ. «ΑΕΡΟΠΟΣ» στή σειρά Λογοτεχνία γιά Νέους. Μέ τρείς σελίδες παραπομπές καί σέ αρχαίες πηγές.
Εκδίδει καί διευθύνει τά έντυπα «Φιλύρες» καί «Ξένη Γλώσσα καί Παιδεία», καθώς γιά πάνω άπό πέντε (5) χρόνια διηύθυνε τό περιοδικό «Ελληνική Διεθνής Γλώσσα» ως Προεδρεύουσα - Γενική Γραμματέας τού Οργανισμού γιά τήν Διεθνοποίηση της Ελληνικής Γλώσσας.
Αυτό τόν καιρό ασχολείται με θέματα περί τόν Όμηρο καί σχόλια του, έχοντας ώς τώρα συντάξει περίπου 2.000 ιδιόγραφες σελίδες."Έχει εκδώσει τρείς Ποιητικές Συλλογές καί τέταρ¬τη Συλλογή - Έκδοση «Από τόν Ανθώνα τής Τρίτης», όπου εξαίρεται ή ποιητική προσφορά καί πράξεις των βραδινών τής Τρίτης, τοϋ προγράμματος τής Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Εκδόθηκε επίσης ή συλλογική ανθολογία της «2004 μ.Χ. Ελλήνων Ολυμπιάδα», οπού καί αρχαίες νικήτριες. Έχει συμπεριληφθεί σέ Ανθολογίες.
Έχει ομιλήσει καί διδάξει σέ Ευρώπη, Β. Αφρική, Αυστραλία (οπού έχει κληθεί από ιθύνο¬ντες τής Ελληνικής Ομογένειας) στον Ελληνισμό τής Κάτω Ιταλίας καί άλλου γιά τά Ελληνικά Πιστευμένα - Πραγμένα καί Ύμνημένα. Συνεργάζεται με πολλά Λογοτεχνικά καί άλλα περιοδικά, όπου κατά καιρούς έχουν εκδοθεί πολυσέλιδα άρθρα: «Μητέρες στην αρχαιότητα», «Αχιλλέας καί Έκτορας», «Τό γλωσσικό DNA τών Ελλήνων», «;Hρα, ή βασίλισσα τών Ουρανών», «Ιστορικές διαπιστώσεις από τόν Όμηρο», «Ή ζωή τού Ομήρου» (συνέχειες τρεις), «Έρως ιερός» καί άλλα.
Στό περιοδικό «Τό Καρουχαρείον» έχουν δημοσιευτεί: «Ό Σωκράτης συμβουλεύει τό γιό του Λαμπροκλή», «Πώς μίλησε ό Αλκιβιάδης γιά τόν Σωκράτη», σέ σέλ. περί τίς 60. «Δίων Χρυσόστομος, Τρωικός υπέρ τού "Ιλιον μή άλώναι», εισαγωγή - μετάφραση - σχό¬λια. Είναι προς έκδοση καί βιβλίου. Καί: α) «Ή καρδιά τής Παλιγγενεσίας χτυπάει στά Καλάβρυτα», β) «Παρατηρήσεις σέ βιβλίο "Ιστορίας ΣΤ' Δημοτικού», σελ. 20 καί 22 περιοδικού μεγάλες.
Καί ένα θαυμάσιο πολυσέλιδο πόνημα «Τή Ρωμιοσύνη μή τήν κλαις», όπου από λατινικούς στίχους αποδεικνύεται νά έχει πρωτοϊδρυθεί ή Ρώμη άπό Ακράδες - Αρκάδες "Ελληνες!, σέ περιοδικό «Έλληνόραμα» τεύχ. 31-32. Καί άλλα.
Αρθρογραφεί ακατάπαυστα στό περιοδικό «ΑΕΡΟΠΟΣ», οπού άνά διμηνία φιλοξενείται περι¬σπούδαστο άρθρο - εργασία της (12-16 σελίδων), τό οποίο εκδίδεται καί ώς ένθετο. Εκδίδονται ήδη:
— «"Ερως "Ιερός, Ελλήνων», έκδ. «ΙΩΝ», σελ. 408.
— Δημοσθένους «Ερωτικός», Αρχαίο κείμενο - ΝεοΕλληνική γραφή - πλούσιες παρατηρήσεις / σχόλια, έκδ. «Δρόμων».
Προς έκδοση:
— Τραγωδίες Ευριπίδη, αρχαίο κείμενο - ΝεοΕλληνική ποιητική γραφή, πλούσια σχόλια - παρα¬τηρήσεις.
Υπάρχει πλούσιο ανέκδοτο έργο της. Εύχεται μέ τό διάβα τού χρόνου νά κατορθωθεί καί νά δυνηθεί νά τό παρακολουθήσει στην έκδοση του, τήν οποία παρακολούθηση - διόρθωση τελεί μόνη της. Πράγμα τό οποίον, καθώς είναι αντιληπτό, καταντάει εκτός από πολύμοχθο καί πολύχρονο, περισσότερο πολύχρονο από τή συγγραφή ενός έργου, όπως όλοι οί Δημιουργοί γνωρίζουμε καί έχουμε βιώσει.
Αθήνα 2007

Εύα Στάμου - Βιογραφία

Εύα Στάμου
Industry: Consulting
Occupation: Συμβουλευτική Ψυχολόγος
Location: Greece
Interests
Γεννήθηκα στην Αθήνα. Έκανα μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Leeds και στην Συμβουλευτική Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Manchesterόπου και δίδαξα στον τομέα της Ψυχιατρικής Ηθικής. Εχω εργαστεί στην Πρότυπη Ψυχιατρική Κλινική του York και σε Κέντρα Συμβουλευτικής στο Manchester. Η διδακτορική μου έρευνα έχει ως αντικείμενο την διαμόρφωση της γυναικείας ταυτότητας κατά την περίοδο της μέσης ηλικίας. Aπό το 2007 ζω και εργάζομαι στην Αθήνα ως Ψυχοθεραπεύτρια ατόμων και ζευγαριών. Έχω συνεργαστεί με το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίαςτο Mega Channelκαι τα περιοδικά 10percentMarie ClaireShapeΤο Παιδί μου κι Εγώ. Τα μυθιστορήματά μου 'Ελιγμοί' και 'Ντεκαφεϊνέ' έχουν δημοσιευθεί από τις Εκδόσεις 'Οδός Πανός'και η συλλογή διηγημάτων 'Μεσημβρινές Συνευρέσεις' από τις Εκδόσεις Μελάνι.

Kevin Phillips

Kevin Phillips (born November 30, 1940) is an American writer and commentator on politics, economics, and history. Formerly a Republican Party strategist, Phillips has become disaffected with his former party over the last two decades, and is now one of its harshest critics. He is a regular contributor to the Los Angeles Times and National Public Radio, and is a political analyst on PBS' NOW with Bill Moyers.
Phillips was a strategist on voting patterns for Richard Nixon's 1968 campaign, which was the basis for a book, The Emerging Republican Majority, which predicted a conservative realignment in national politics, and is widely regarded[citation needed] as one of the most influential recent works in political science. His predictions regarding shifting voting patterns in presidential elections proved accurate, though they did not extend "down ballot" to Congress until the Republican revolution of 1994. Phillips also was partly responsible for the design of the Republican "Southern strategy" of the 1970s and 1980s.
The author of fourteen books, he lives in Goshen, Connecticut, in Litchfield County.
Phillips was educated at the Bronx High School of Science, Colgate University, the University of Edinburgh and Harvard Law School. After his stint as a senior strategist for the Nixon campaign, he served a year, starting in 1969, as Special Assistant to the U.S. Attorney General, but left after a year to become a columnist. In 1971, he became president of the American Political Research Corporation and editor-publisher of the American Political Report (through 1998).
In 1982, the Wall Street Journal described him as “the leading conservative electoral analyst -- the man who invented the Sun Belt [a phrase also attributed to legendary Speaker of the United States House of Representatives Sam Rayburn], named the New Right, and prophesied ‘The Emerging Republican Majority’ in 1969.”
Later, he became a critic of Republicans from the south and west, the area he had identified the "Heartland" as the future core of Republican votes. He had also identified the "Yankee Northeast" as the future Democratic stronghold, foreshadowing the current split between Red States and Blue States. More than 30 years before the 2004 election, Phillips foresaw such previously Democratic states as Texas and West Virginia swinging to the Republicans while Vermont and Maine would become Democratic states.
List of works
• Bad Money: Reckless Finance, Failed Politics, and the Global Crisis of American Capitalism (2007) ISBN 0-670-01907-0
• American Theocracy: The Peril and Politics of Radical Religion, Oil, and Borrowed Money in the 21st Century (2006) ISBN 0-670-03486-X
• American Dynasty: Aristocracy, Fortune, and the Politics of Deceit in the House of Bush (2004) ISBN 0-670-03264-6
• William McKinley (2003)
• Wealth and Democracy: A Political History of the American Rich (2002) ISBN 0-7679-0533-4
• The Cousins’ Wars: Religion, Politics and the Triumph of Anglo-America (1999)
• Arrogant Capital: Washington, Wall Street and the Frustration of American Politics (1994)
• Boiling Point: Democrats, Republicans, and the Decline of Middle Class Prosperity (1993)
• The Politics of Rich and Poor: Wealth and Electorate in the Reagan Aftermath (1990)
• Staying on Top: The Business Case for a National Industrial Strategy (1984)
• Post-Conservative America (1982)
• Electoral Reform and Voter Participation (with Paul H. Blackman, 1975)
• Mediacracy: American Parties and Politics in the Communications Age (1974)
• The Emerging Republican Majority (1969)

Gregory Kossivakis - Γρηγόρης Κοσσυβάκης

Gregory Kossivakis was born in Athens in 1947, went to the 7th High school of Pagkrati, studied at the Uni¬versity of Athens Law School and has been a combative lawyer in Athens since 1976, specializing in Labour Law.
He has the privilege to be descend¬ed from Epirotes ancestors, from his father's side, who took part in every liberating and revolutionary fight of the Greek Nation, even before 1821, up until the National resistance of 1942-1944, while from his mother's side he descends from Aegeo-Pelas-gian and Asia Minor generations, who had corresponding fighting contribu¬tion and painful experiences as refu¬gees, being persecuted, imprisoned and sent into exile.
The reverberations of the example his ancestors had set, imposed on him the need for active participation in the student movement against the Junta of the Colonels, who, "appreciating" his revolutionary action, entertained him inside the EAT/ESA inferno, included him in the most dangerous for the dictatorial arrangement "anar¬chist" students list and deprived him the possibility of receiving his degree for three years.
In the course of his life, the author, by composing ancestral and personal social experiences, chose as a Lawyer to defend the rights of the workers by responsibly promoting juridical la¬bour claims of major importance.
At the same time, considering get¬ting unselfishly involved in public matters to be his duty, he accepted the honorary proposal of the "Coalition of the Left" to be a candidate for Par-liament in Arta at the national elec¬tions 1989, 1990, 1996 and in Athens in 2000.
His articles on vital political and social issues have been repeatedly published in daily newspapers and magazines of Athens and the Prov¬inces.
Already, having appreciated that the most vital issue of our times is the confrontation of the wretched ef¬fort to de-Hellenize our People and particularly our youth, he stresses the necessity of "recharging" our national memory with precious ("assiduously withheld") historical facts and ele¬ments.
The present book "THE TURKS ALL THE TRUTH" is a first sample of the author's contribution to serving this necessity; well-founded in valid bibliography and with absolute re¬spect for the historical truth.

Γρηγόρης Νικηφ. Κοσσυβάκης

Ο Γρηγόρης Νικηφ. Κοσσυβάκης, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947, μαθήτευσε στο 7ο Γυμνάσιο Παγκρατίου, φοίτησε στην Νομική Σχολή Αθηνών και από το 1976 είναι μάχιμος Δικηγόρος Αθηνών, με ειδικότητα στο Εργατικό Δί­καιο.
Βιώνει το προνόμιο, από μεν τον πατέρα του να κατάγεται από Ηπειρώτες προγόνους που πρωτα­γωνίστησαν σε όλους τους απελευ­θερωτικούς και αντιστασιακούς αγώνες του Ελληνικού 'Έθνους, ήδη πριν από το 1821 μέχρι και την Εθνική Αντίσταση 1942-1944, από δε την μητέρα του να κατά­γεται από Αιγαιοπελαγίτικες και Μικρασιατικές γενιές, με αντίστοι­χη αγωνιστική συμβολή και οδυ­νηρές εμπειρίες προσφυγιάς, διωγ­μών, φυλακίσεων και, εξοριών.
Ό απόηχος των προγονικών του παραδειγμάτων, του επέβαλε την συμμετοχή του στο φοιτητικό κίνη­μα κατά της Χούντας των Συνταγ­ματαρχών, ή όποια, «εκτιμώντας» την αντιστασιακή του δράση, τον «φιλοξένησε» στο κολαστήριο του ΕΑΤ-ΕΣΑ, τον συμπε-ριέλαβε στον κατάλογο με τους πλέον επικίνδυ­νους για το δικτατορικό καθεστώς «αναρχικούς» φοιτητές και του στέρησε επί 3ετία την λήψη του πτυχίο του.
Στην πορεία της ζωής του, ο πα­ρών συγγραφεύς, συνθέτοντας προ­γονικές και προσωπικές κοινωνικές εμπειρίες, επέλεξε ως Δικηγόρος να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των εργαζομένων, προάγοντας με συνέ­πεια, μείζονος σημασίας δικαστικές εργασιακές διεκδικήσεις.
Παράλληλα, θεωρώντας καθή­κον την ανιδιοτελή συμμετοχή του στα κοινά, αποδέχθηκε τις τιμη­τικές προτάσεις του «Συνασπισμού της Αριστεράς» να είναι υποψήφι­ος Βουλευτής στην Άρτα κατά τις εθνικές εκλογές 1989, 1990, 1996 και στην Αθήνα το 2000. Άρθρα του, για καίρια πολιτι­κά και κοινωνικά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί κατ' επανάληψη σε ημερήσιες εφημερίδες και περιοδικά των Αθηνών και της Επαρχίας.
Ήδη, εκτιμώντας ότι το μείζον ζήτημα των καιρών μας είναι ή αντιμετώπιση της δόλιας προσπά­θειας απόΕλληνοποίησης του Λαού μας και ιδιαίτερα της νεολαίας μας, προτάσσει την αναγκαιότητα της «επαναφορτίσεως» της εθνικής μας μνήμης με πολύτιμα («επιμελώς αποκρυπτόμενα»), ιστορικά γεγο­νότα και στοιχεία.

Ιωάννης Κ. Τσέγκος - Βιογραφία και Συνέντευξη

Ο Ιωάννης Κ. Τσέγκος γεννήθηκε στους Σοφάδες Θεσσαλίας. Πτυχιούχος της ιατρικής σχολής, μετεκπαιδεύτηκε στην Ψυχιατρική και Ψυχοθεραπεία στην Αγγλία, όπου και εργάστηκε στο Ινστιτούτο Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Ψυχίατρος, ιδρυτής μ.ά. του Ανοικτού Ψυχοθεραπευτικού Κέντρου (1980), του Ινστιτούτου Ομαδικής Ανάλυσης Αθηνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ινστιτούτων Ομαδικής Ανάλυσης (E.G.A.T.I.N.) κ.ά. Διευθύνει τον Εκπαιδευτικό - Ερευνητικό Τομέα των τεσσάρων Ινστιτούτων του Α.Ψ.Κ. και τη σειρά εκδόσεων "Σύγχρονη Ψυχοθεραπεία".

Παϊπέτης, Στέφανος Α. | Paipetis, Stefanos A.

Σύντομη βιογραφία: Ο Στέφανος Παϊπέτης είναι καθηγητής της μηχανικής του Τμήματος Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Είναι μηχανολόγος μηχανικός του Ε.Μ.Π., μηχανολόγος μηχανικός του Imperial College του Λονδίνου και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Τα προηγμένα αεροδιαστημικά υλικά και η ερευνητική περιοχή του, όπου είναι υπεύθυνος διεθνών συνεργαστικών προγραμμάτων. Έχει δημοσιεύσει πλήθος ερευνητικών εργασιών. Τα γενικότερα ενδιαφέροντά του περιλαμβάνουν την αρχαία τεχνολογία, τη φιλοσοφία, την ποίηση, τη λογοτεχνία και φυσικά την υψηλού επιπέδου μαγειρική. Είναι άνθρωπος με φρικτά και ακατονόμαστα πάθη, από τα οποία οι μακαρονάδες είναι το χειρότερο.

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ Π. ΔΑΚΟΓΛΟΥ

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ Π. ΔΑΚΟΓΛΟΥ
Ο Ιπποκράτης Δάκογλου είναι διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου της Ελλάδος, ομότιμο μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και μέλος της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας. Είναι ερευνητής και συγγραφεύς των Πυθαγορείων δοξασιών. Έχει αποκαλύψει πολλές άγνωστες Πυθαγόρειες Κοσμολογικές αλήθειες ,που έχουν επιβεβαιωθεί απολύτως ,όπως είναι ο Μαθηματικός νόμος των αποστάσεων των Πλανητών του πυθαγορείου Φιλολάου, ο οποίος έχει επαληθευτή πλήρως από τις θέσεις και των νέων ανακαλυφθέντων πλανητών.( Ο νόμος των αποστάσεων είχε γνωστοποιηθεί στην ΝΑΣΑ και την ΕΣΑ κλπ. από το 1991 για την συμβολή στην αναζήτηση των νέων πλανητών). Έχει δημοσιεύσει σε έγκριτα περιοδικά πολλά άρθρα του και πολλές μελέτες παγκοσμίου Κοσμολογικού ενδιαφέροντος.Έχει προβεί σε πολλές επιστημονικές ανακοινώσεις σε διαλέξεις σε παγκόσμια συνέδρια, σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.
Έχει συγγράψει και κυκλοφορήσει σε πολλαπλές εκδόσεις τα κάτωθι βιβλία.
Τέσσαρες τόμοι με τον τίτλο» Ο Μυστικός Κώδικας του Πυθαγόρα και η αποκρυπτογράφηση της διδασκαλίας του».
Ένα τόμο με τον τίτλο « Η Πυθαγόρεια Αριθμοσοφία υπό το πρίσμα των νεωτέρων αποκαλύψεων»
Πυθαγόρεια Μουσική Αρμονία των Ουρανίων Σφαιρών σε CD.
Ένα τόμο με τον τίτλο «Αιθήρ – Χρόνος - Γέννηση- Ζωή – Θάνατος της Ύλης – Μελανές Οπές (Πυθαγόρεια προσαρμογή της ορφικής Κοσμολογίας στο επιστητό).
Η Ηλεκτρονική του διεύθυνση είναι e-maildakoglou@in.gr

Ιωάννης Μπέλλος

Ο Ιωάννης Μπέλλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός και άσκησε το επάγγελμα από το 1960 μέχρι το 1995. Υπήρξε πρωταθλητής στο άλμα εις ύψος το διάστημα 1955-1962. Το 1975 ίδρυσε και από τότε διευθύνει το "International Athletic Research Center" (I.A.R.C.) που διερευνά τα αθλήματα και τα θέματα, που σχετίζονται με αυτά. Το 1987 μπήκε στο Κίνημα των Αγωνιζομένων Βετεράνων Αθλητών Στίβου. Έχει πάρει σε πανευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα ανοικτού και κλειστού στίβου για αγωνιζομένους βετεράνους αθλητές, περισσότερα από 20 μετάλλια σε έξι διαφορετικά αγωνίσματα. Από το 1991, που πρωτοκαθιερώθηκαν Βαλκανικοί Αγώνες για βετεράνους αθλητές στίβου, μέχρι σήμερα, έχει λάβει 31 χρυσά μετάλλια σε 31 συμμετοχές. Συγχρόνως, είναι αγωνιζόμενος βετεράνος τεννίστας και έχει κερδίσει πολλές φορές το Πρωτάθλημα Ελλάδος, το Κύπελλο Ελλάδος και το διεθνές τουρνουά "Ακρόπολις".

Κωνσταντίνος Ματακούδης - Konstantinos Matakoudis

Ο Κωνσταντίνος Ματακούδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Μαθήτευσε στην Αμπέτειο Σχολή του Καΐρου και μετά το πέρας των γυμνασιακών του σπουδών φοίτησε στην Φαρμακευτική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών. Ακολούθως φοίτησε σε σχολή πιλότων στο Τέξας των ΗΠΑ όπου απέκτησε το επαγγελματικό πτυχίο πιλότων αεροσκαφών. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Οξφόρδη αποκτώντας το αγγλικό επαγγελματικό πτυχίο πιλότου. Εργάσθηκε ως κυβερνήτης αεροσκαφών στην Ολυμπιακή Αεροπορία επί 30 έτη. Διετέλεσε εκπαιδευτής και ελεγκτής πτήσεων της Ο.Α. και της Υ.Π.Α. (Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας). Κατείχε διοικητικές θέσεις στην Ο. Α., όπως αρχιχειριστής αεροσκαφών Boeing 727, αρχιχειριστής αεροσκαφών Airbus 300 και διευθυντής τομέως εκπαίδευσης της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Ομιλεί 4 ξένες γλώσσες (Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά, Αραβικά) και έχει κάνει πολλά ταξίδια σε χώρες του εξωτερικού. Έχει δημοσιεύσει άρθρα του στα περιοδικά "Ιερά Έλλας", "Απολλώνιο φως" και "Ελληνική αγωγή". Το πρώτο του βιβλίο έχει τίτλο: "Πτολεμαίος ο Λαγού: Δυναστεία Πτολεμαίων".

Σαράντος Ι. Καργάκος - Sarantos I. Kargakos

Sarantos Kargakos was born in Gytheio in 1937 and moved to Athens during the civil war. He studied classics at Athens University. He worked for 35 years in leading Athenian private schools and tuition colleges.
He has contributed to the periodicals Economikos Tachydromos, Koinonikes Tomes, Ichneftis, Ellopia, Ardin, Efthini and 4 Trochoi. From 1997 to 2001 he was a columnist and critic for the newspaper Eleftheros Typos and Typos tis Kyriakis.
He has written 56 books, including studies of language, history and globalization.



Ο Σαράντος Ι. Καργάκος γεννήθηκε στο Γύθειο το 1937. Στη διάρκεια του Εμφυλίου εγκαθίσταται στην Αθήνα. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πρωταγωνίστησε στο αμφισβητικό κίνημα των ετών 1961-1967 και υπήρξε ο εισηγητής του 15% για την παιδεία. Εργάσθηκε επί τριάντα πέντε έτη στα μεγαλύτερα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια των Αθηνών και στους μεγαλύτερους φροντιστηριακούς οργανισμούς, στους οποίους πάντα υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Συνεργάσθηκε με τα περιοδικά Οικονομικός Ταχυδρόμος, Κοινωνικές Τομές, Ιχνευτής. Ελλοπία, Άρδην. Εξακολουθεί να συνεργάζεται με τα περιοδικά Ευθύνη και 4 Τροχοί. Επί τετραετία (1997-2001) ήταν αρθρογράφος, επιφυλλιδογράφος και κριτικός των εφημερίδων Ελεύθερος Τύπος και Τύπος της Κυριακής. Έχει γράψει πενήντα έξι βιβλία. Από αυτά ξεχωρίζουν οι γλωσσικές μελέτες Αλαλία και Αλεξία, η ιστορική μελέτη Από το μακεδονικό ζήτημα στην εμπλοκή των Σκοπίων, οι συλλογές δοκιμίων Προβληματισμοί: 'Ένας διάλογος με τους νέους (6 τόμοι) και Κινούμενη άμμος, το δίτομο ιστορικό έργο Ιστορία του ελληνικού κόσμου και του μείζονος χώρου, η επί σης ιστορική μελέτη Αλβανοί - Αρβανίτες - Έλληνες, η ογκώδης μονογραφία Αλεξανδρούπολη, μια νέα πόλη με παλιά ιστορία, η πολιτική μελέτη: Παγκοσμιοποίηση: Προς ένα παγκόσμιο ολοκληρωτικό σύστημα εξουσίας. Πρόσφατα εκδόθηκαν τα έργα του: Ολυμπία και Ολυμπιακοί αγώνες., Αιγιαλεία: Ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο, Για μια δημοκρατία ευθύνης.

Βιογραφικό Σημείωμα Γ. Πλακιά

Γεννήθηκε το έτος 1937 στο χωριό Αγία Παρασκευή Καλαμπάκας από αναλφάβητους γονείς, οι οποίοι απέκτησαν εννέα συνολικά παιδιά. Ο ίδιος ήταν το τρίτο κατά σειρά παιδί τους. Λόγω της γερμανικής κατοχής και του επακολουθήσαντος εμφύλιου πολέμου, το σχολείο του χωριού του λειτούργησε μετά την λήξη του πολέμου δηλαδή το έτος 1949. Επειδή ο δάσκαλος τον θεωρούσε χαρισματικό παιδί, τον τοποθέτησε κατευθείαν στην έκτη τάξη και το έτος 1950 μπήκε με εξετάσεις στο Γυμνάσιο Καλαμπάκας, από το οποίο αποφοίτησε πρώτος το έτος 1956. Ως μαθητής γυμνασίου αρίστευε σε όλα τα μαθήματα, με ιδιαίτερη όμως κλίση στα μαθηματικά και τα αρχαία Ελληνικά. Ελλείψει χρημάτων, η μόνη διέξοδος για ένα φτωχόπαιδο ήταν οι Στρατιωτικές Σχολές. Έτσι κατατάχθηκε στη Χωροφυλακή ως υπαξιωματικός. Το έτος 1961 πέρασε πρώτος στη Σχολή Αξιωματικών, από την οποία αποφοίτησε το έτος 1963 με το βαθμό του ανθυπομοιράρχου. Το έτος 1971 πέρασε στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, από το οποίο αποφοίτησε ως τοπογράφος μηχανικός το έτος 1975. Στο Σώμα της Χωρ/κής υπηρέτησε συνολικά 29 έτη και το έτος 1986 τον αποστράτευσαν αυτεπάγγελτα με το βαθμό του υποστρατήγου σε ηλικία μόλις 49 ετών (!). Ως αξιωματικός ήταν αντικείμενο λατρείας για τους υφισταμένους του, αλλά στόχος απηνών διώξεων για τους προϊσταμένους του. Και τούτο, διότι με τα σπάνια προσόντα του ενεργοποιούσε τα συμπλέγματα κατωτερότητάς τους. Μάλιστα για να θάψουν τα προσόντα του τον τοποθετούσαν σε νεκρές Υπηρεσίες, στις οποίες, κατά παράδοση, υπηρετούσαν αξιωματικοί με επισφαλή υγεία ή με βεβαρημένο πειθαρχικό μητρώο. Έτσι βρήκε την ευκαιρία να μάθει τρεις ξένες γλώσσες (Αγγλικά, Ρωσικά και Βουλγαρικά) και να μελετήσει τα άπαντα των Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων καθώς και πλήθος άλλων βιβλίων. Έγραψε αρκετά υπηρεσιακά βιβλία για το μισθολόγιο, τον προϋπολογισμό, το χαρτόσημο, τα ασφαλιστικά ταμεία, την εκτέλεση δημόσιων έργων, τους μειοδοτικούς και πλειοδοτικούς διαγωνισμούς, τις μισθώσεις οικημάτων κ. α. Υπήρξε ο μεγαλύτερος πολέμιος της γραφειοκρατίας, την οποία και εκμηδένισε σε όλους τους τομείς ευθύνης του. Αλλά το μεγαλύτερο υπηρεσιακό του επίτευγμα ήταν η ενοποίηση των δυο Αστυνομικών Σωμάτων ήτοι της Χωροφυλακής και της Αστυνομίας Πόλεων. Χάρις στην αστείρευτη επινοητικότητά του συνέβαλε αποφασιστικά στην επίλυση χρόνιων προβλημάτων και χαρακτηρίστηκε ως ο καλύτερος αξιωματικός από της συστάσεως της Χωροφυλακής. Μετά την αποστρατεία του ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την Γεωπονία, παράλληλα δε παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα στα Μαθηματικά, στη Φυσική, στη Χημεία και στην έκθεση ιδεών, Μετά το εξηκοστό έτος της ηλικίας του συνέλαβε την ιδέα της συγγραφής της Κιβωτού της Νεοελληνικής Γλώσσας, την οποία και ολοκλήρωσε το έτος 2007. Από του έτους 1987 διαμένει στο αγρόκτημά του στην Περαία Θεσσαλονίκης. Είναι νυμφευμένος με την Στέλλα Πλακιά το γένος Φράγκου και έχει μια κόρη την Ελένη, πολιτικό μηχανικό.

EVAGGELOS PAPAGEORGIOU - Artist, Composer & Musicologist

Evaggelos Papageorgiou is no stranger to musicology; the study of historical forms and techniques of musical performance through the ages. He is both an instrumentalist and composer with his predominant interest being the historical roots and influence of Hellenic music and theatre performance beginning with the ancient Greeks through to the present day.
Through the Australian Hellenic Educational Progressive Association (AHEPA), Vangelis collects, records and notates oral performances of traditional Greek songs and performances as recalled by relatively new (but now older) Greek immigrants to Australia.
It is a well accepted fact that the cultural, institutional and intellectual innovations of the ancient Greeks provided the impetus for the successive philosophical and scientific revolutions of the Western world.
If one considers the expanse of time from the Ancient Greeks to the present - some two and a half thousand years - and the vast amount of scholarly work on any single (ancient) Greek philosopher (Plato for example) available today, it is readily discovered that it requires a critical and flexible mind and method to dispose of a mass of detail to focus on singular facts that would shed new light on ancient forms and bring then to life in a contemporary context.
The actual practices of the ancients as opposed to the stereotypical inventions of the Baroque composers would be a case in point. The (baroque) style has nothing to with 'Greekness' per se. On the other hand the subject matter - say Handel’s' Xerxes or Alceste take their origins in Greek myth but the musical ornamentation, methods and instrumentation do not. Such were inventions and styles contemporary with the times - the middle of the 17th century.
By this time what was once a concatenation of successive musical intervals - referred to these days as 'modes', had merged into the singular more versatile and flexible 'diatonic' scale that dominates almost all forms of contemporary western music.
Vangelis points out that modern systems of notation work well for orchestras of the modern type and uses such himself in the notation of ancient songs but it is a different universe between an orchestral work with modern instruments and the sounds and 'modes' of a tune created in ancient times.
There is the further difficulty in that 99.99% of all music performance past and present is not under the eyes or ears of academics but heard and performed oblivious to the prying of yet to be born fans and critics. What the present day westerner would refer to as 'folk' music - or 'demotic' - to the occasional musicologist, consist of improvisations coloured and overlayed by ornamentations.
The performance is only available to those who were there at the time. Such are not amenable to unambiguous musical statements in written form as the complexities are dictated by the personalities and abilities of the performers alone at that time and that time only. This may be endless fun for the musician but a nightmare for the serious musicologist.

By way of a contemporary example, almost everybody has heard of ‘The Blues' and can recognize the form aurally. What they cannot recognize is the impetus that moves a simple tune forward that registers permanently in the listeners’ brain. It is not so much the 'tune' or the melody but the ornamentation that goes along with it. A 'bend' there, a 'twang' over there, notes too long, words too short etc. Likewise the study of almost all demotic or 'folk' practices whether Ancient Greek or traditional 'blues'. Between any two notes there is infinitude of notes that do not correspond with those of the scale. In other words it is the microtones between the notes that make the music 'musical' to the ear. It is the ornamentation that makes the music move.
This does not sit well with the arts of contemporary orchestral composition and practice. The musician in the habit of improvising does not like being told what, when or how to play (unless you're an idiot from the Conservatorium)
It is this problem that Vangelis and any other composer mixing traditional folk instruments with the modern have to countervail in some way.
Evaggelos expresses his present mission with a philosophical feel: "to blend the traditional with the modern and to marry emotion and inheritance is the most challenging path for me"
In partnership with Australian Hellenic Educational Progressive Association (AHEPA), Evaggelos inspires leads and conducts a popular choir.
Its members perform traditional and modern compositions influenced by the Greek musical heritage. The choir gets to be busy with engagements around Christmas, performing in many community venues. They are very welcome guests in many aged care and nursing homes.
This community service is his way of keeping the traditional oral heritage through the choir as Evaggelos vehicle he presents and blends his heritage with the present modern expression
Vangelis also advises Pegasus Association members on their Greek musicological inheritance.

"With both community groups I am an unpaid artist, composer, conductor and musicologist in residence"