Tuesday, September 14, 2010

"Έρως Ίερός, Ελλήνων" της Αγγελικής Πανωφοροπούλου


Από τα παμπάλαια χρόνια η ομοφυ¬λοφιλία θα υπήρξε μία παρά φύση λύση της συνουσιακής γενετήσιας επιταγής της παντοκρατόρεισας Φύσης. Ώστε δε δυνάμεθα να αμφισβητήσουμε ότι του φαινομένου τούτου η παρουσία, χρήση και συνήθεια δηλώνεται στις αρχαίες και βέβαια στις πλέον αρχέγονες συνανθρώπινες κοινωνίες. Τις αναγκαστικά μάλιστα σχηματισμένες για την αντιμε¬τώπιση πάμπολλων απειλών, από φυσι¬κά φαινόμενα και από ισχυρότερα του άνθρωπου ζώα και πειναλέα.
Άν και βαθύτατα αισθάνομαι την ανάγκη να πιστεύω ότι ο άνθρωπος, πλέον συναισθηματικός, από τα πρώτα έτη της επί γης παρουσίας του, ασφαλώς θα αγκαλιάστηκε και θα συν¬δέθηκε με τρυφερότητα και ορθότητα ετεροφυλόφιλη, κατά φυσική επιταγή της δημιουργίας απογόνων. Και μάλι¬στα εφόσον καμία έγνοια δε θα τον προ¬βλημάτιζε για τον περιττόν αριθμό γεν¬νήσεων, αφού η ζωή πραγματωνόταν σε σπηλιές, δάση ή κουφάλες δέντρων και τη μέριμνα για την εύρεση τροφής, από τα μικράτα τους, αναλάμβαναν τα ίδια του γεννήματα ως παπραδειγματιζόμαστε από τα ζώα, μέχρι σήμερα.
Όταν αργότερα, πολύ αργότερα έστρεψε τη γενετήσια του ορμή και πράξη προς την ομοφυλοφιλία και, το αισχρότερο, προς την παιδεραστία, ΟΛΟΙ οι υψηλόνογοι στοχαστές των αρχαιότροπων ιστορικών εποχών όχι μόνον καταδίκασαν απλά και την ομοφυ¬λοφιλία και την παιδεραστία, άλλα μελετούμε και τους σκληρά καταδικα-στικούς τους Νόμους, με τους οποίους αμείλικτα τις πολέμησαν. Μεταξύ των ΠΡΩΤΩΝ για τούτο υπήρξαν οι Έλληνες. Οι αρχαίοι, αλλά και της οποίας διαχρονικής τους ιστορίας, καθώς μάς μαρτυρούν τα διασωσμέ¬να κείμενα.
Σήμερα ή ερωτική συμπεριφορά των ατόμων υπόκειται στις προσωπικές τους επιλογές, συχνότατα και ακατάκριτα αν και όχι βραβευτικά Σφυρηλατούν όμως τη συνειδησιακή μας ακοή τα λόγια του Πλάτωνα (428-347 π.χ.) από το «Νόμοι» του 838Ε-839Β: «...τούτον τόν νόμον έχοιμι τού κατά Φύσιν χρήσθαι τή της παιδογονίας συνουσία, τού μέν
άρρενος απεχομένους μη κτείνοντάς τε εκ προνοίας τό τών ανθρώπων γένος...»
Α. Παν.

Αγγελική Πανωφοροπούλου - συγγραφέας


Βιογραφικό
Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΝΙΚΟΑ. ΠΑΝΩΦΟΡΟΠΟΥΛΟΥ - ΣΙΓΑΛΑ, τ. Λυκειάρχης, κριθείσα καί ως Γενική Επιθεωρήτρια, είναι Φιλόλογος - Ιστορικός, μέ Παιδαγωγικό Δίπλωμα Μ.Ε., μέ ιδιαί¬τερες Σπουδές Αρχαιότητας, βραβευμένη Ζωγράφος καί Διπλωματούχος Εθελόντρια Ε.Ε.Σ. Είναι πολυβραβευμένη γιά τίς μεταφράσεις καί μελέτες της στά Έπη τού Ομήρου καί τού Βεργιλίου, καθώς καί γιά άλλα της έργα. Ασχολείται μέ όλα τά είδη τής λογοτεχνίας: Μυθιστόρημα, διήγη¬μα, ποίηση, δοκίμιο, θέατρο, κριτική βιβλίου κ.ά. Τά άρθρα της κοσμούν εφημερίδες - περιοδικά -εγκυκλοπαίδειες. Έχει επίσης μεταφράσει καί εκδώσει Ευριπίδη, Σοφοκλή, Σαπφώ, Σόλωνα, Πλάτωνα, Ξενοφώντα κ.άλ. καί από τους Λατίνους Τίβουλλο, Τερέντιο, Σενέκα κ.άλ.
Συνολικά έχει συγγράψει πάνω από 30.000 σελίδες. Καλείται καί λαμβάνει μέρος σέ πολλά Πανελλήνια καί Διεθνή Συνέδρια / Συμπόσια μέ θέματα Ιστορίας, Γλώσσας, Αρχαίας καί Νέας Λογοτεχνίας, Ελληνικής καί Ξένης, Παιδαγωγικά καί Κοινωνικά. Δίδει κατ' έτος 5-8 διαλέξεις καί όπως είναι Μέλος σέ πολλά Πνευματικά καί Πολιτιστικά Σωματεία συμμετέχει στίς διάφο¬ρες εκδηλώσεις τους φορώντας πάντα μία Εθνική Ελληνική ενδυμασία.
Είναι τ. Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών καί κάθε εργάσιμη Τρίτη (19.00 - 21.00) στό ιδιόκτητο εντευκτήριο τής Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, Γερανίου 41 (Όμόνοια), προΐσταται των προγραμματισμένων συγκεντρώσεων των Λογοτεχνών (διαλέξεις, αναγνώσεις έργων, απαγγελίες ποιημάτων κ.λπ.) μέ είσοδο ελεύθερη, τίς οποίες καί μπορούν νά παρακολουθούν οι βουλόμενοι. Αγωνίζεται καί αγωνιά γιά την Ένωση καί ενσωμάτωση ΟΛΩΝ των Λογοτεχνικών Σωματείων σε Πανελλήνια Ομοσπονδία. Έχει αριστεύσει στή Μετεκπαίδευση, ώστε καί έχει διδάξει στή Βαρβάκειο Σχολή. Πολυάριθμες υπήρξαν οι «υποδειγματικές διδακαλίες» καί πάντοτε επιτυχείς.
Ώς Λυκειάρχης - Διευθύντρια τού Προτύπου Κλασικού Λυκείου Περιστερίου τό ανα¬διοργάνωσε καί τό αναβάθμισε άπ' εξαρχής. Συνεχίζει νά διδάσκει επί δέκα (10) συνεχή έτη Νέα Ελληνικά γιά Ξένους χωρίς αμοιβή στον Πειραιά. Δίδασκε επίσης Αρχαία Ελληνικά καί ερμη¬νεία Αρχαίων Ελληνικών Κειμένων κάθε εργάσιμη Τετάρτη, οδός Αιόλου 94 (Αθήνα, 4ος όρο¬φος 19.00 - 21.00) χωρίς αμοιβή. Πρόσφατα αποδέχτηκε τήν τιμή νά διδάσκει καί στό Λαϊκό Πανεπιστήμιο τής "Αγίας Παρασκευής, οδός Νεαπόλεως 7, 2ο Γυμνάσιο, κάθε εργάσιμη Πέμπτη (17.00) μέ θέμα «Ή Όμηρική Νεοελληνική μου Γλώσσα».
— Τά θέματα διδασκαλίας κατ' έτος πληθαίνουν καί αλλάζουν στόχο, όπως «Ή ζωή τού Σωκράτη» καί άλλα. Από έτος 2006 διδάσκει Αρχαία Ελληνικά, ώς γλώσσα, καί Ερμηνεία αρχαίων Ελληνικών καί Ρωμαϊκών κειμένων, στό «Ηνιόχειος Όμιλος».
— Διδάσκει επίσης «δωρεάν» άρχαιοΕλληνικά καί ΝεοΕλληνικά, γλώσσα καί ερμηνεία κειμένων, στά «Κέντρα Γλωσσών Μπουλντούμη», Πλατεία Δημοτικού Θεάτρου, Πειραιά, καί Χατζηκυριάκειον, έναντι ιδρύματος.
ΕΛΛΗΝΩΝ»
Άπό τά σημαντικότερα βιβλία της παραμένουν:
— «Όμηρου Ίλιάς», έμμετρη μετάφραση με εισαγωγή, Βραβείο Πανεπιστημίου Αθηνών.
— «Ομήρου Οδύσσεια», έμμετρη μετάφραση με εισαγωγή (βραβευμένο).
— «Αινειάς», Βεργιλίου Ποπλίου Μάρωνος (Λατίνου εθνικού ποιητή 70 -19 π.Χ.) έμμετρη μετάφραση απευθείας από τα Λατινικά με πλουσιότατη εισαγωγή, Βραβείο Πανεπιστημίου Αθηνών. Επανέκδοση «ΙΩΝ». Προγραμματίζεται νά εκδοθούν καί τά τού Όμηρου, άπό έκδ. "Ομιλον «ΙΩΝ».
— «Αντιγόνη» Σοφοκλή, εισαγωγή, άρχαίο κείμενο, έμμετρη μετάφραση, πολυσέλιδα σχόλια, επανέκδοση «ΙΩΝ».
— «Ευριπίδη», έμμετρες μεταφράσεις «Άλκηστις», «Ιππόλυτος», «Ιφιγένεια ή εν Αυλίδι», «Μήδεια» κ.ά., μέ στοιχεία εισαγωγικά.
Επίσης:
— «Ή Γυναικεία παρουσία στα Ομηρικά πλαίσια», σελ. 498, επανέκδοση «ΙΩΝ».
— «Όταν ξανασμίγουν τ' αηδόνια» διηγήματα από τίς πορείες τού Ελληνισμού στή Δύση 1900-1800 π.Χ., στή σειρά Λογοτεχνία γιά Νέους, έκδ. «Μνημοσύνη».
— «Όταν κτίζαμε Παρθενώνες», μυθιστόρημα, επανέκδοση «ΙΩΝ».
— «Βεργιλιανή ανταύγεια στην ποίηση τού Σολωμού», (σύγγραμμα συγκριτικής λογοτεχνίας Βεργίλιος - Δάντης - Σολωμός), εκδόσεις «ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ», σελ. 200.
— «Μολπής κρούσιμο από τό " Άσμα Ασμάτων», μετάφραση στό κείμενο τού Σολομώντος και ποιητική της απόκριση στους Σολομώντειους λογισμούς.
— «Οι Μακεδόνες διά μέσου τών αιώνων», μέ αφορμή τά γεγονότα περί τήν ονομάτιση τών Σκοπιανών.
— «Πανέλληνες καί Παναιώνιοι», αναδρομή, επεξηγήσεις, ιστορική έρευνα τών ονομασιών τών Ελλήνων ως Γραικών, Ελλήνων, Ρωμαίων, Εθνικών κ.λπ. (διατίθεται δωρεάν, Έκδ. Palso).
— «Φαέθων τώρα», θεατρικό, αναστύλωση από σπαράγματα «Φαέθων» Ευριπίδη, 2002.
— «Στην Όλυμπία μέ τη Φίλη μου Ηλιαχτίδα», εκδόσεις «ΑΕΡΟΠΟΣ» 2003 στή σειρά Λογοτεχνία γιά Νέους.
— «Ή Όμηρική Νεοελληνική μου Γλώσσα», «Μακεδόνικες εκδόσεις», σελ. 840, 2004.
— «Τριφιόδωρου Ιλίου Άλωσις», έκδ. «ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ» (εισαγωγή, βίος, κείμενο, μετά¬φραση, παράλληλα κείμενα, μαρτυρίες καί συγκριτικές παρατηρήσεις κ.ά.)
— «Ό παππούς μας Ιάσονας καί οι Ποταμοπλόοι Κοσμοναύτες του», έκδ. «ΑΕΡΟΠΟΣ» στή σειρά Λογοτεχνία γιά Νέους. Μέ τρείς σελίδες παραπομπές καί σέ αρχαίες πηγές.
Εκδίδει καί διευθύνει τά έντυπα «Φιλύρες» καί «Ξένη Γλώσσα καί Παιδεία», καθώς γιά πάνω άπό πέντε (5) χρόνια διηύθυνε τό περιοδικό «Ελληνική Διεθνής Γλώσσα» ως Προεδρεύουσα - Γενική Γραμματέας τού Οργανισμού γιά τήν Διεθνοποίηση της Ελληνικής Γλώσσας.
Αυτό τόν καιρό ασχολείται με θέματα περί τόν Όμηρο καί σχόλια του, έχοντας ώς τώρα συντάξει περίπου 2.000 ιδιόγραφες σελίδες."Έχει εκδώσει τρείς Ποιητικές Συλλογές καί τέταρ¬τη Συλλογή - Έκδοση «Από τόν Ανθώνα τής Τρίτης», όπου εξαίρεται ή ποιητική προσφορά καί πράξεις των βραδινών τής Τρίτης, τοϋ προγράμματος τής Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Εκδόθηκε επίσης ή συλλογική ανθολογία της «2004 μ.Χ. Ελλήνων Ολυμπιάδα», οπού καί αρχαίες νικήτριες. Έχει συμπεριληφθεί σέ Ανθολογίες.
Έχει ομιλήσει καί διδάξει σέ Ευρώπη, Β. Αφρική, Αυστραλία (οπού έχει κληθεί από ιθύνο¬ντες τής Ελληνικής Ομογένειας) στον Ελληνισμό τής Κάτω Ιταλίας καί άλλου γιά τά Ελληνικά Πιστευμένα - Πραγμένα καί Ύμνημένα. Συνεργάζεται με πολλά Λογοτεχνικά καί άλλα περιοδικά, όπου κατά καιρούς έχουν εκδοθεί πολυσέλιδα άρθρα: «Μητέρες στην αρχαιότητα», «Αχιλλέας καί Έκτορας», «Τό γλωσσικό DNA τών Ελλήνων», «;Hρα, ή βασίλισσα τών Ουρανών», «Ιστορικές διαπιστώσεις από τόν Όμηρο», «Ή ζωή τού Ομήρου» (συνέχειες τρεις), «Έρως ιερός» καί άλλα.
Στό περιοδικό «Τό Καρουχαρείον» έχουν δημοσιευτεί: «Ό Σωκράτης συμβουλεύει τό γιό του Λαμπροκλή», «Πώς μίλησε ό Αλκιβιάδης γιά τόν Σωκράτη», σέ σέλ. περί τίς 60. «Δίων Χρυσόστομος, Τρωικός υπέρ τού "Ιλιον μή άλώναι», εισαγωγή - μετάφραση - σχό¬λια. Είναι προς έκδοση καί βιβλίου. Καί: α) «Ή καρδιά τής Παλιγγενεσίας χτυπάει στά Καλάβρυτα», β) «Παρατηρήσεις σέ βιβλίο "Ιστορίας ΣΤ' Δημοτικού», σελ. 20 καί 22 περιοδικού μεγάλες.
Καί ένα θαυμάσιο πολυσέλιδο πόνημα «Τή Ρωμιοσύνη μή τήν κλαις», όπου από λατινικούς στίχους αποδεικνύεται νά έχει πρωτοϊδρυθεί ή Ρώμη άπό Ακράδες - Αρκάδες "Ελληνες!, σέ περιοδικό «Έλληνόραμα» τεύχ. 31-32. Καί άλλα.
Αρθρογραφεί ακατάπαυστα στό περιοδικό «ΑΕΡΟΠΟΣ», οπού άνά διμηνία φιλοξενείται περι¬σπούδαστο άρθρο - εργασία της (12-16 σελίδων), τό οποίο εκδίδεται καί ώς ένθετο. Εκδίδονται ήδη:
— «"Ερως "Ιερός, Ελλήνων», έκδ. «ΙΩΝ», σελ. 408.
— Δημοσθένους «Ερωτικός», Αρχαίο κείμενο - ΝεοΕλληνική γραφή - πλούσιες παρατηρήσεις / σχόλια, έκδ. «Δρόμων».
Προς έκδοση:
— Τραγωδίες Ευριπίδη, αρχαίο κείμενο - ΝεοΕλληνική ποιητική γραφή, πλούσια σχόλια - παρα¬τηρήσεις.
Υπάρχει πλούσιο ανέκδοτο έργο της. Εύχεται μέ τό διάβα τού χρόνου νά κατορθωθεί καί νά δυνηθεί νά τό παρακολουθήσει στην έκδοση του, τήν οποία παρακολούθηση - διόρθωση τελεί μόνη της. Πράγμα τό οποίον, καθώς είναι αντιληπτό, καταντάει εκτός από πολύμοχθο καί πολύχρονο, περισσότερο πολύχρονο από τή συγγραφή ενός έργου, όπως όλοι οί Δημιουργοί γνωρίζουμε καί έχουμε βιώσει.
Αθήνα 2007

Monday, April 12, 2010

Εύα Στάμου - Βιογραφία


Εύα Στάμου
Industry: Consulting
Occupation: Συμβουλευτική Ψυχολόγος
Location: Greece
Interests
Γεννήθηκα στην Αθήνα. Έκανα μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Leeds και στην Συμβουλευτική Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Manchesterόπου και δίδαξα στον τομέα της Ψυχιατρικής Ηθικής. Εχω εργαστεί στην Πρότυπη Ψυχιατρική Κλινική του York και σε Κέντρα Συμβουλευτικής στο Manchester. Η διδακτορική μου έρευνα έχει ως αντικείμενο την διαμόρφωση της γυναικείας ταυτότητας κατά την περίοδο της μέσης ηλικίας. Aπό το 2007 ζω και εργάζομαι στην Αθήνα ως Ψυχοθεραπεύτρια ατόμων και ζευγαριών. Έχω συνεργαστεί με το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίαςτο Mega Channelκαι τα περιοδικά 10percentMarie ClaireShapeΤο Παιδί μου κι Εγώ. Τα μυθιστορήματά μου 'Ελιγμοί' και 'Ντεκαφεϊνέ' έχουν δημοσιευθεί από τις Εκδόσεις 'Οδός Πανός'και η συλλογή διηγημάτων 'Μεσημβρινές Συνευρέσεις' από τις Εκδόσεις Μελάνι.

Ντεκαφεϊνέ της Εύας Στάμου


Εκδόσεις Οδός Πανός




Υπόθεση


Η αφήγηση ξεκινάει ένα χειμωνάτικο βράδυ στην μεγαλούπολη του Μάντσεστερ με την συνάντηση μιας παρέας τριαντάρηδων από διαφορετικές κουλτούρες και χώρες. Από εκείνη την στιγμή ξετυλίγονται οι παράλληλες ιστορίες τους που ταξιδεύουν τον αναγνώστη από το κοσμοπολίτικο Λονδίνο στο πολύβοο λιμάνι της Μασσαλίας κι από την πρωτεύουσα του Βελγίου στο χιονισμένο Βερολίνο. Φιλία, έρωτας, πάθος, προδοσία και μοναξιά εναλλάσσονται με γρήγορους ρυθμούς καθώς οι κεντρικοί χαρακτήρες προσπαθούν να ανακαλύψουν τους εαυτούς τους και να δοκιμάσουν τα όριά τους. Είναι όμως αυτό που ζουν η ζωή που ονειρεύτηκαν ή το πικρό της υποκατάστατο;





Παρουσιάσεις από τον Tύπο


«Ερωτικό και κοσμοπολίτικο, το Ντεκαφεϊνέ διαφεύγει της κατηγορίας των αισθηματικών ιστοριών με τους μονόχορδους χαρακτήρες, τις στερεότυπες σχέσεις και το προβλέψιμο των καταστάσεων... Εκείνο που το διαφοροποιεί είναι το σύμπλεγμα χαρακτήρων, όπου οι ψυχολογικές αποχρώσεις έτυχαν ιδιαίτερης προσοχής.» Μάρη Θεοδοσοπούλου, Το Βήμα

«Το σημαντικό μυθιστόρημα μιας γυναίκας που δοκιμάζεται καθημερινά στο επάγγελμα της ψυχολόγου» Ελευθεροτυπία


«Δυναμική είσοδος» Εθνος


«Συναρπαστική η αφήγηση, η πλοκή, η ψυχολογική πλευρά των ηρώων του μυθιστορήματος.» Π. Νόκας


«Η Στάμου καταθέτει ένα ολοκληρωμένο ψυχογράφημα ανθρώπων με διαφορετικές προελεύσεις, κουλτούρες και ενίοτε προορισμούς, ανθρώπων που όπως οι απέχοντες της καφεϊνης ψάχνουν συναισθηματικά υποκατάστατα… μια πραγματεία για την Ευρώπη του σήμερα» http://diavazo.blogspot.com/

«Οι εσωτερικές διαδρομές των ηρώων κι η επιστροφή στην παιδική και εφηβική ηλικία κυριαρχούν στο μυθιστόρημα που κινείται με αφηγηματική μαεστρία σε περισσότερα από ένα επίπεδα. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της η συγγραφέας εστιάζει στην διαφορετικότητα και την μοναξιά του ‘ξένου’, του μετανάστη, του ομοφυλόφυλου, του θρησκευτικά διαφορετικού, αλλά και κάτι που σπάνια μας έχει προσφέρει η Ελληνική πεζογραφία: την μοναξιά του διανοούμενου. Η λεπτομερής και εις βάθος ανάλυση της ψυχολογικής κατάστασης και των κινήτρων των ηρώων, η δύναμη της περιγραφής, η πειστικότητα των τριών κεντρικών χαρακτήρων κάνουν αυτό το πεζογράφημα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα της πρόσφατης λογοτεχνικής μας σοδειάς» http://kafeini.blogspot.com/


Τα μυθιστόρημα διατίθεται από τα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία:

Πρωτοπορία
Παπασωτηρίου

Ελιγμοί της Εύας Στάμου


Εκδόσεις Οδός Πανός



"Την ιστορία δύο γυναικών που αγωνίζονται να επιβιώσουν, να βρουν τον δρόμο τους και να κατακτήσουν την πολυπόθητη ισορροπία στις σχέσεις με τα κοντινά τους πρόσωπα ξετυλίγει η Εύα Στάμου στο μυθιστόρημά της Ελιγμοί, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οδός Πανός." Το Βήμα


"Πρώτο μυθιστόρημα της ψυχολόγου και ερευνήτριας στο Πανεπιστήμιιο του Μάντσεστερ. Δύο γυναίκες οι ηρωίδες της, που ο αγώνας τους τίνει προς την επιβίωση, μα κυρίως προς την κατάκτηση του διαρκώς μη κατακτώμενου, το θεμελίωμα και το γκρέμισμα δηλονότι των με τους άλλους σχέσεων. Γοργά μονταρισμένο, εικονοκλαστικά σκηνοθετημένο, το βιβλίο μας μεταφέρει το άρωμα ενός ταξιδιού, του πάντοτε εντός μας ταξιδιού, από την Αγγλία της ξενιτιάς, στην Αθήνα του κοινού τόπου, της κοινής μνήνης, των κοινών εικόνων. Παρελθόν, παρόν και μέλλον, λέξεις που προφέρονται μετ' ευκολίας που όταν, όμως, πάνε να γίνου πράξη, ζωή ζωντανή, δυσκόλως βιογραφούνται. Μοναχικά κρούει τη θύρα της μοναξιάς, στην κατάσταση εκείνη που γνωρίζω, αναγνωρίζω και φωτίζομαι." Ελευθεροτυπία

Μεσημβρινές Συνευρέσεις της Εύας Στάμου




Εύα Στάμου

Δεν ξέρει τʼ όνομά μου, δεν ρώτησε ποτέ. Τις νύχτες με φωνάζει «Έσθερ». Η προφορά του είναι βαριά, μάλλον γερμανική, μα μεταξύ μας μιλάμε πάντα στη γλώσσα μου. Ανάβει τσιγάρο και μου το δίνει. Καπνίζω μόνο όταν είμαστε μαζί. Ο καπνός πλημμυρίζει το χώρο, θαμπώνει τα μάτια μου. Ώρες αργότερα, όταν κοιμηθεί, θα μείνω ξάγρυπνη να παρατηρώ το πρόσωπό του, νʼ αφουγκράζομαι τη βαριά αναπνοή του, περιμένοντας. Σύντομα, εφιάλτες θα ταράξουν τον ύπνο του, «Έσθερ» θα φωνάξει, «Έσθερ» και τα χέρια του θα αναζητήσουν το κορμί μου στο σκοτάδι. «Έσθερ» – κι ύστερα σιωπή. Πριν κοιμηθούμε δίπλα δίπλα, κρατημένοι από το χέρι, πριν κάνουμε έρωτα, θα βγάλουμε τα ρούχα μας και τρέμοντας θα σταθούμε ο ένας απέναντι στον άλλο, όπως κάθε εβδομάδα. Ενώ θα με πλησιάζει, δάκρυα θα γεμίσουν τα μάτια μου, θα λιμνάσουν για λίγο στις κόχες τους κι ύστερα
βουβά θα κατρακυλήσουν στο λαιμό μου. Θα με κοιτάξει έντονα μία μόνο στιγμή πριν αρχίσει να λέει με τη βραχνή, ραγισμένη φωνή του: «Το σώμα σου είναι ένας χάρτης…»

Στα διηγήματα της συλλογής Μεσημβρινές Συνευρέσεις, η Εύα Στάμου, με βλέμμα διαπεραστικό και όλες τις αισθήσεις της σε επιφυλακή, εξερευνά τα όρια του ερωτισμού, τα κίνητρα, την πρακτική και τις συνέπειές του. Είτε ως μέσο προσέγγισης του άλλου, είτε ως έξοδος κινδύνου από το σκοτεινό εγώ, η σεξουαλικότητα αποδίδεται στις μικρές αυτές ιστορίες με λόγια απλά, χαμηλόφωνα και μέσα σε ένα μεσημβρινό ημίφως, πίσω από παράθυρα κλειστά. Η ερωτική πράξη γίνεται ένας τόπος, στον οποίο οι επισκέπτες προσέρχονται ο καθείς με τις αποσκευές του: την ελπίδα, το φόβο, την αγάπη, καταστάσεις που ενώνουν κάποτε τους ανθρώπους σε «αυτά τα περίεργα δικέφαλα πλάσματα», όπως λέει κάπου ο Τσαρλς Μπουκόφσκι για τους εραστές.

Οκτώ διηγήματα για τη σαρκική επαφή, τη φαντασίωση και την απελπισία.
Οκτώ διηγήματα για τον έρωτα, για την ανάγκη, για τη μοναξιά.


H Εύα Στάμου (http://evastamou.blogspot.com), στο τρίτο αυτό βιβλίο της μετά το «Ελιγμοί» και το «Ντεκαφεϊνέ», εγκαταλείπει τη φόρμα του μυθιστορήματος και στρέφεται προς το διήγημα, δηλαδή με φορά αντίστροφη τής συνήθους συγγραφικής πορείας. Εδώ η αύξηση της ωριμότητας συνάδει με τη σύντομη φόρμα. Μη σας ξεγελάνε λοιπόν τα θέματα που αφορούν το σώμα, τον έρωτα, την ηδονή· ούτε η ημιγαργαλιστική λέξη «συνευρέσεις» στον τίτλο· ούτε, τα μινιφορούντα γυναικεία πόδια στο εξώφυλλο· ούτε, βεβαίως, τα ξανθά μαλλιά τής συγγραφέως.

Εδώ η διαπραγμάτευση των αντικειμένων διαφέρει. Καλύτερη απ΄ ό,τι στα μυθιστορήματά της, σοφότερη, η Στάμου –απέχοντας έτσι κι αλλιώς εξαρχής από τη λεγόμενη διεθνώς «ροζ» και παρ΄ ημίν «γυναικεία λογοτεχνία» (την οποία εν πολλοίς στην Ελλάδα τη γράφουν άντρες, αφού –ως γνωστόν για τη βαρβάτη μας χώρα– «εδώ είναι Μπαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε») – η Στάμου καταφέρνει να μας εκπλήξει. Τουλάχιστον να εκπλήξει εμένα, αφού από τα οχτώ διηγήματα του μικρού αυτού βιβλίου των καλών εκδόσεων «Μελάνι», τα τέσσερα είναι πρώτης γραμμής, ενώ και τα υπόλοιπα δεν είναι αμελητέα.

Δεν ξέρω αν έχει κάποιο ενδιαφέρον να τονίσω ότι η συγγραφέας μού ήταν ολωσδιόλου άγνωστη εδώ κι ένα μήνα. Μου ΄στειλε το βιβλίο της στην «Αthens Voice», όπως στέλνουν και τόσοι άλλοι. Το διάβασα, μού άρεσε, την αναζήτησα και της πήρα τη συνέντευξη. (Ύστερα διάβασα και τα μυθιστορήματά της). Δεν πρόκειται δηλαδή για εκδούλευση / φιλική εξυπηρέτηση / δημόσιες σχέσεις ή οποιαδήποτε άλλη παραπλήσια συνήθη κατάσταση απ΄ όσες επιπολάζουν ή έστω εμφιλοχωρούν στο πολύπαθο πεδίο της βιβιοκριτικής / βιβλιοπαρουσίασης.)

Και τέλος πάντων, χαίρομαι και προσωπικά, που αναδεικνύεται επιτέλους ο ημερήσιος ερωτισμός, έναντι του τόσο πολυυμνημένου βραδυνού και νυχτερινού. Έχω την εντύπωση ότι όλο για τους βραδινούς έρωτες μιλάμε και γράφουμε –κακώς. Κακώς, γιατί όλα τα ουσιαστικά τη μέρα γίνονται. Για να μην πω, ιδίως, στα «στάμεια» μεσημέρια.

(Υ.Γ. Κι επειδή σάς βλέπω ήδη ν΄ αναρωτιέστε τι διάβολο εννοώ, ιδού: κατά την αντίληψή μου, τα βράδια είναι για τσάμπιονς λιγκ, ζεστό μπάνιο, Χέντελ, αγκαλιές και ξεκούραση ή για τρελά γλέντια με κρασί και ρεμπέτικα).